و روايت شده كه مردى از انصار نزد پيامبر مىنشست و برخى سخنان آن حضرت را مىشنيد و به شگفت مىآمد و نمىتوانست آن را حفظ كند و از اين ناتوانى خود به پيامبر ( ص ) شكوه كرد و آنحضرت به او فرمود : « از دستت يارى بجو » و به دست او اشاره كرد كه يعنى بنويس » « 1 » . و از « عَمروبن‌شُعَيب » از پدرش از جدّش روايت كنند كه گفت : به رسول‌خدا ( ص ) گفتم : « يا رسول‌الله ! آيا هرچه را كه از شما مىشنوم بنويسم ؟ » فرمود : « آرى » گفتم : « در حال خشم و خشنودى هم ؟ » فرمود : « آرى ، چون در همه اين موارد جز حق نگويم » . « 2 » و در روايت ديگرى است كه گفت : « من چيزهائى از شما مىشنوم ، آيا آنها را بنويسم ؟ » فرمود : « آرى » « 3 » . و از « عبدالله‌بن‌عمرو » گويد : « من هرچه را كه از رسول‌خدا ( ص ) مىشنيدم مىنوشتم تا آن را نگهدارم كه قريش مرا نهى كردند و گفتند : « هرچه از رسول‌خدا مىشنوى مىنويسى ! در حالى كه رسول‌خدا هم بشر است و در حال خشم و خشنودى سخن مىگويد ! » من از نوشتن دست كشيدم و موضوع را براى رسول‌خدا ( ص ) بازگو كردم و آنحضرت با انگشت به دهان خود اشاره‌كرد و فرمود : « بنويس ، كه سوگند بدانكه جانم به دست اوست ، جز حق از آن بيرون نيايد » « 4 » .

--> ( 1 ) . سنن ترمذى ، كتاب‌العلم ، ج 10 ص 134 . ( 2 ) . مسند احمد ، 2 / 207 . لفظ حديث بدين صورت است : قلتُ يا رسولَ الله ! اكتبُ كُلَّ مااسمَعُ منك ؟ قال : نَعَم . قلتُ : فى الرّضا والغَضَب ؟ قال : نَعَم ، فَانّى لا اقُولُ فى ذلك كُلِّه الّا حَقّاً . ( 3 ) . مسنداحمد ، ج 2 ص 215 . لفظ حديث بدين صورت است : انّى اسمَعُ منكَ اشياء فَا كتُبُها ؟ قال : نَعَم . ( 4 ) . مصادر اين روايت در بابِ « ديدگاه دو مكتب دربارهء نشر حديث رسول‌خدا ( ص ) در قرن اوّل » ، گذشت .