از برادران انديشمند خود مىخواهم كه نظرات ما در اين مباحث را مورد نقد و منافشه قراردهند و ديدگاهشان را براى ما بنويسند ، كه با اين روش « وحدت علمى اسلامى » تحقق مىيابد . اما وحدت عملى براى مثال ، ما در مكتب اهل‌البيت معتقديم كه هر كس در نماز خود سوره حمد را بدون « بسم الله الرحمان الرحيم » قرائت‌كند ، نمازش باطل است و ما نمىتوانيم به او اقتدا كنيم . ولى چون برادر مسلمان حنفى مذهب ما آن را واجب نمىداند و حمد را بدون « بسم‌الله » قرائت مىكند ، امام صادق ( ع ) به ما فرموده : مَنْ صَلّي خَلفَهُم كانَ كَمَنْ صَلّي خَلفَ رَسُولِ الله . « هر كس پشت سر آنها نماز بخواند همانند كسى است كه پشت سر رسول‌خدا نماز خوانده‌است « 1 » » با آنكه آن امامِ جماعتِ حنفى « بسم‌الله » را قرائت نمىكند ! و در حديث ديگرى فرموده : اذاصَلّيتَ مَعَهُم غُفِرَ لك بِعَدَدِ مَنْ خالَفَكَ - في قرائة البسملة - وَحَضَرَ الصَّلاة في المَسجدِ . « هرگاه نمازت را با آنان به جماعت بگزارى ، به تعداد مخالفان عقيده‌ات - در قرائت بسم‌الله - كه در مسجد حضور يافته‌اند ، بخشيده و آمرزيده شوى « 2 » » راوى ديگرى به امام صادق ( ع ) شكوه كرده و گويد : ما امام جماعتى داريم كه مخالف ماست و با همه اصحاب ما دشمنى مىكند ! امام ( ع ) فرمود : ما عليكَ مِنْ قَولِهِ ، وَاللهِ لئن كُنتَ صادِقاً لَأنتَ احقُّ بِالمسجدِ منه . فكُنْ اوَّل داخلٍ و آخِرَ خارجٍ ، واحسِنْ خُلقَكَ معَ النّاسِ وَ قُلْ خَيراً .

--> ( 1 ) . وسائل‌الشيعه ، كتاب الصلاة ، ابواب صلاهً الجماعه ، ج 5 ص 381 - . ( 2 ) . همان .