ما امروزه نيازمند اتّحاد اسلامى و وحدت اسلامى هستيم . مراد ما از اتّحاد اسلامى ، اتّحاد اقتصادى ، سياسى و فرهنگى است . همان‌گونه كه غرب انجام داد . البته تشكيل اين گونه اتّحاديه‌ها كار دولتهاى اسلامى است نه كار ما . ولى وحدت اسلامى كار ما اهل علم است . كار همه انديشمندان اسلامى كرهء زمين است . كار شما فرهيختگان عالم اسلام است . اى رهبران فكرى امّت اسلامى ، خطاب من به شماست . مىگويم : وحدت اسلامى را برپاكنيد . چگونه ؟ اين چگونگى را در پيشنهادى كه اكنون به سمع و نظر شما مىرسانم آورده‌ام و از شما مىخواهم كه پس از طرح ، آن را مورد نقد و مناقشه و بررسى قراردهيد . مىگويم : وحدت اسلامى بر دو گونه است : 1 . وحدت علمى . 2 . وحدت عملى . وحدت علمى براى تحقّق « وحدت علمى » شايسته آن است كه ما جهات وفاق و جهات خلاف را روشن كرده و مورد نقد و بررسى قراردهيم . مهمترين جهات وفاق عبارتست از : نخست - قرآن كريم : ما مسلمانان روى زمين ، قرآنى غير از اين قرآن « 1 » نداريم . چاپى يا خطّى ، به خط كوفى يا به خط نسخ يا به خطى ديگر . چنان كه هيچ نسخه ديگرى ، غير اين نسخه ، در هيچ شهر و خانه يا غار و كتابخانه ديگرى يافت نمىشود ، نه در نزد مسلمانان و نه در نزد غيرمسلمانان . پس اين درگيرىها براى چيست ؟ ! بايد حول محور اين قرآن گرد آييم و متحد گرديم . آرى ، در كتابهاى حديث مكتب اهل البيت و مكتب خلفا رواياتى است كه اگر بدانها استناد

--> ( 1 ) . مؤلف در اينجا قرآن را بر فراز دست گرفته و نشان مىدهد .