هنگامى كه پيامبر ( ص ) از خانه ، خارج و وارد مسجد شد ، ابو بكر را ديد كه در محراب ، قرار گرفته است . پس حضرت با دستش به ابو بكر اشاره كرد كه از محراب ، كنار برود . ابو بكر هم بدون آن كه رويش را برگردانَد ، به عقب رفت . پيامبر خدا ( ص ) در جاى ابو بكر نشست و تكبيرة الإحرام نماز را گفت و نمازى را كه ابو بكر ، شروع كرده بود ، از نو آغاز كرد و بنا را بر افعالى كه در نماز ابو بكر گذشته بود ، نگذاشت . هنگامى كه حضرت ، سلام نماز را داد ، به خانه برگشت و ابو بكر و عمر و گروهى از مسلمانان را كه در مسجد حاضر بودند ، خواست و به آنها فرمود : « چرا از دستورم ، سرپيچى كرديد ؟ » . ابو بكر گفت : من از شهر خارج شدم ؛ ولى باز گشتم تا با شما ، تجديد پيمان كنم ! عمر هم گفت : اى پيامبر خدا ! من از مدينه خارج نشدم ؛ زيرا دوست نداشتم از شهر ، خارج شوم و حال شما را از ديگران بپرسم . پس پيامبر ( ص ) فرمود : « لشكر اسامه را حركت دهيد » و سه بار اين جمله را تكراركرد . بعد از آن ، به علّت درد و خستگىاى كه بر ايشان ، مستولى شده بود و از اندوهى كه ملكهء ايشان شده بود ، از حال رفت . « 1 » خلاصهء احاديث و بررسى آنها محتواى رواياتى كه در بارهء امامت ابو بكر در بيمارى وفات پيامبر خدا ( ص ) آمده ، سخت با يكديگر در تناقض‌اند ، به طورى كه آنچه در يكى به صورت ايجابى آمده است ، در روايتى ديگر ، به صورت سلبى مطرح شده است كه اصولًا امكان جمع بين آنها ممكن نيست .

--> ( 1 ) . الإرشاد ، ص 86 - 87 .