چهل و يك . ابن سعد ، به نقل از محمّد بن قيس ، روايت كرده است كه : پيامبر خدا ( ص ) ، سيزده روز ، بيمار بود و هر زمانى كه احساس سبُكى مىكرد ، به مسجد مىآمد و با مردم ، نماز مىخواند ، و هر گاه ، احساس سنگينى مىكرد ، ابو بكر ، نماز مىخواند . « 1 » مأموريت يافتن ابو بكر و عمر به فرماندهى اسامه و لزوم اطاعت از او احاديث فراوانى كه در كتب صحاح و سنن و مسانيد و كتب سيرهء نبوى و تواريخ معتبر نزد علماى مكتب خلفا آمده ، نشان دهندهء حوادث شگفت‌آورى هستند كه به هيچ وجه از صحّت ، برخوردار نيستند ، چنان كه نتايجى را كه از اين احاديث ، استنباط كرده و بدانها دل بسته‌اند ، به هيچ وجه ، صحيح نيستند ؛ زيرا درست در همين زمانى كه در اين احاديث نقل شده ، پيامبر خدا ، ابو بكر و عمر و ديگر مهاجران و انصار را براى جنگ با روم ، به فرماندهى اسامه فرا خوانده و بسيج كرده بود . چگونه ممكن است در همين حال ، يكى از اين دو را براى امامت مردم ، معين كرده و با شدّت ، بر آن تأكيد كرده باشد ، حال آن كه پيامبر ( ص ) ، مكرّر تأكيد مىكرد : « لشكر اسامه را راه بيندازيد » و كسى را كه از همراهى با اين لشكر ، سرپيچى كند ، لعنت كرد . مورّخان مىگويند : « 2 » روز دوشنبه ، دوم صفر سال يازدهم هجرى ، پيامبر خدا ( ص ) به مردم دستور داد تا براى جنگ با روم ، آماده شوند و فرداى آن روز ، اسامة بن زيد را به نزد خويش ، فرا خواند و فرمود : « به سمت مكانى كه پدرت در آن كشته شد ، برو و لشكر را بر دشمن ، بتازان .

--> ( 1 ) . الطبقات الكبرى ، ج 2 ، ص 190 . ( 2 ) . خلاصه‌اى از : الطبقات الكبرى ( ج 2 ، ص 190 ) و عيون الأثر ( ج 2 ، ص 281 ) آورده شده است .