گونه افراد ، در فضيلت عثمان نقل مىكنند ، براى او بنويسند ، و البته ، نام گوينده و پدر و خاندانش را ذكر كنند . اين فرمان ، آن‌چنان اجرا گشت و مردمان ، به خاطر رسيدن به حُطام دنيوى و مال و مَنال ، حديث جعل كردند كه نقل فضائل عثمان ، فراوانى گرفت ! معاويه نيز پول و خلعت و املاك و خلاصه ، آنچه در اختيار داشت ، بى دريغ ، در اين راه ، نثار مىكرد . هر شخص ناشناخته و بى قدر و منزلتى كه نزد مأموران و كارگزاران معاويه مىرفت و چيزى را به عنوان منقبت و فضيلت عثمان نقل مىكرد ، مورد توجّه قرار مىگرفت و نامش را گزارش مىكردند و بدين ترتيب ، او در دستگاه حكومت اموى ، مقام و منزلت مىيافت . مدّتى بعد ، فرمان ديگرى توسّط معاويه صادر شد كه به كارگزاران خويش ، چنين دستور داده بود : « اينك ، روايات فضائل عثمان ، فراوان شده و در همهء شهرها به گوش مىرسد . پس چون نامهء من به شما رسيد ، مردم را دعوت كنيد كه فضائل صحابيان و خلفاى اوّليه را روايت كنند ، و حديثى در فضيلت ابو تراب نباشد ، مگر اين كه روايتى همانند آن ، در فضل خلفاى نخستين و صحابه ، يا ضدّ و مخالف آن را بياوريد . اين كار ، نزد من ، محبوب‌تر است و مرا بيشتر شادمان مىكند ؛ زيرا براى شكستن دلايل و براهين ابو تراب و پيروان او ، قوىتر و بُرَنده‌تر است و تحمّل آن براى ايشان ، دشوارتر از روايت‌هاى در بارهء فضائل عثمان است و كوبندگى بيشترى خواهد داشت » . فرمان معاويه ، بر مردم خوانده شد و به دنبال آن ، روايات دروغين فراوانى در فضائل صحابه ساخته شدند كه هيچ بهره‌اى از حقيقت نداشتند . مردم ساده‌دل نيز اين احاديث را مىپذيرفتند و رفته رفته ، چنان