مطمئن‌ترين مصادر تاريخى پيروان مكتب خلفا است ، به پاره‌اى از تحريفات بزرگ برخورد كرده‌ايم كه اختصاص به اصحاب دارد و اين تحريفات موجب قلب حقايق تاريخى شده آن را از مسير حقيقى خود منحرف ساخته است . هرگاه يك فرد محقق ، در كتاب « سيرهء ابن هشام » كه نزد ايشان مطمئن‌ترين كتاب در سيره مىباشد ، يا هر يك از كتاب‌هاى حديث كه سخت مورد اعتماد و اطمينان آن‌هاست به بحث و بررسى بپردازد ، به طور دهشت‌آورى آن‌ها را آلوده به دروغ ، و پر از تحريف خواهد يافت . با توجه به آن‌چه گذشت ، ما در برابر اين قبيل كتب سيره و حديث و تاريخ ، ناگزيريم كه تنها از اين سه راه پيش گيريم : 1 - تنها به قرآن اكتفا كنيم ، و اسلام خود را از آن بچوئيم ، ولى همانطور كه در پيش گفتيم مال چنين اقدامى ترك اسلام است كه به ترك قرآن خواهد انجاميد . 2 - بر كتاب‌هائى كه همين اكثريت مسلمين به آن‌ها اطمينان داشته و بر صحت و درستى مطالب‌شان ايمان دارند سر فرود آوريم ، و هر چه را كه در آن‌هاست بىچون و چرا بپذيريم ، و بدون هيچ‌گونه بحث و تحقيقى در محتواى اخبار آن‌ها ، و سلسله راويان ايشان و مقايسهء آن‌ها با نظاير همان‌ها كه در ديگر كتب حديث و سيره و تاريخ آمده است ، همگى را دربست قبول كنيم . در چنين صورتى ، با نتيجه‌اى كه از اين بحث و تحقيق گرفته‌ايم ، مالآً چنين خواهد شد كه تحريف جاى صحيح ، و باطل به جاى حق پذيرفته و قبول شود كه همان نتيجهء قسمت اول به دست خواهد آمد . 3 - اين‌كه تمام كتاب‌هاى حديث و سيره و تاريخ و همانند آن‌ها را يكى بعد از ديگرى مورد مطالعه و بحث و تحقيق ، و نقد و بررسى قرار داده ، آن‌ها را هم از نظر سند ، و هم از نظر متن و محتوا ، با همانندشان مقايسه نمائيم و نتايج چنان تحقيقاتى را كه براساس موازين علمى حاصل شده است بپذيريم و گردن نهيم . از آن‌جائى كه در برابر مصادر اسلامى - به جز قرآن - ناگزيريم تا يكى از اين سه راه را انتخاب كنيم ، و ديديم كه دو راه اول سرانجام‌شان به ترك و پشت پا زدن به اسلام و قرآن مىانجامد ، پس در صورتى كه خواهان درك صحيح اسلام ، و مايل به پيروى از دستورات راستين آن هستيم ، ناچاريم تا به راه سوم - كه همانا بحث و انتقاد ، و انتخاب صحيح علمى است - قدم گذاريم .