مردم از گوشه و كنار براى اداى نماز و شنيدن سخنان پيغمبر جمع شدند و با رسول خدا نماز گزاردند . سپس پيغمبر خدا برخاست و چنين فرمود : آيا بعضى از شما ، در حالى كه راحت بر بالش خود تكيه داده است مىپندارد كه خداوند چيزى را حرام نكرده است ، مگر آن‌چه را كه در قرآن است ؟ ! آگاه باشيد كه من شما را پند داده و به انجام امورى امر ، و از كارهائى نهى كرده‌ام كه همهء آن‌ها به منزلهء قرآن است يا بيشتر از آن ( اهميت داشته لازم الاجر است ) خداوند براى شما حلال نكرده است كه بدون اجازه و موافقت اهل كتاب به خانهء آن‌ها وارد شويد ، يا زنان‌شان را آزار رسانيد ، و يا از ميوه‌هايشان بخوريد ، وقتى كه آن‌ها آن چه را كه بر عهده داشته‌اند انجام داده باشند . 4 - در « مسند » احمد بن حنبل از قول ابوهريره « 1 » آمده است كه رسول خدا فرمود : نبينم يكى از شما را كه چون حديث و سخن مرا بر او عرضه نمايد ، او راحت بر جايگاه خود تكيه داده بگويد : در انى مورد از قرآن برايم بخوانيد ! ! در مقدمهء « سنن » دارمى از حسان بن ثابت انصارى « 2 » روايت شده است كه گفت :

--> ( 1 ) . ابوهريره قحطانى دوسى مكنى به ابوهريره « گربه باز » . لقب گربه‌باز را او از آن روى به دست آورده كه گربه‌اى دست‌آموز داشته ، و يا اين‌كه چون به خدمت رسول خدا رسيده گربهء دست‌آموز خود را در آستين خويش پنهان كرده بود ، و آن حضرت به او « ابوهريره » خطاب كرده بود . ابوهريره در جنگ خيبر به خدمت رسول خدا رسيد و اسلام آورد و از رسول خدا 5374 حديث روايت كرده است و عموم اصحاب حديث آن‌ها را نقل كرده‌اند « اسد الغابه » ( 5 / 315 ) . « جوامع السيره » ص 275 « عبدالله بن سبا » ( 1 / 160 ) چاپ افست 93 ه - ق . ( 2 ) . ابوعبدالرحمن يا ابوالوليد ، حسان بن ثابت انصارى خزرجى شاعر رسول خدا كه در مسجد به ذكر مناقب آن حضرت مىپرداخت و رسول خدا در حقش فرموده است « خداوند حسان را تا زمانى كه از پيامبرش دفاع مىكند به روح القدس تأييد مىفرمايد » حسان از مردان ترسوى روزگار خود بود كه بر اثر در هيچ يك از غزوات پيغمبر شركت نكرد . رسول خدا شيرين خواهر ماريه را به او داد و از او عبدالرحمن به دنيا آمد . حسان از رسول خدا تنها يك حديث روايت كرده است كه به جز « ترمذى » ديگران آن را نقل كرده‌اند . حسان در سال 40 تا 50 و يا 54 هجرى و به سن 120 سالگى رخت از جهان بربسته است . « اسد الغابه » ( 2 / 5 - 7 ) « جوامع السيره » ص 308 و « تقريب التهذيب » ( 1 / 161 ) .