در ابتداى اين بحث معنى امامت را بررسى مينماييم سپس به حوله تعالى پاسخ اين سؤال را بيان مينماييم : امامت در كتاب خدا و سنت پيامبر امام در لغت عرب به معنى پيشوا مىباشد و هيچ جامعهء بشرى نميتواند بى پيشوا باشد ، بنابر اين ميبايست دربارهء اين بحث شود كه پيشوايان جامعههاى بشرى را چه كسى بايد تعيين كند ؟ . بارى تعالى يا خود جامعههاى بشرى ؟ ! در اين باره خداوند تبارك و تعالى در قرآن كريم ميفرمايد : وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ « 1 » يعنى « و آن هنگاميكه پروردگار ابراهيم را به كلماتى فرمايشاتى آزمود حضرت ابراهيم از عهدهء آن آزمايشها برآمد خداوند به او فرمود من تورا پيشوا و امام مردم قرار دادم ابراهيم عرض كرد : آز آن فرزندان و دودمان من از اين پيمان ( پيشواى ) بهرهاى ميرسد ؟ خداوند در پاسخ حضرت ابراهيم چنين فرمود : « پيمان من به ظالمان و به ستمكاران نميرسد » بنابراين فرمايش پروردگار ؛ خداوند براى مردم امام معين فرموده ؛ و آن امام بايد از گناه معصوم باشد و آن نيز امامى كه خداوند

--> ( 1 ) . البقره / 124 .