جمع كرد . « 1 » استشهاد ما به اين روايات سه‌گانه از آن رواست كه : در زمان روايت آنها معناى « مُصْحَف » اعم از قرآن بوده است ، و چنان كه گذشت ، در آنها به ترتيب آمده بود : الف - تا قرآن را در « مُصْحَف » جمع كند . ب - قرآن را در « مُصْحَف » جمع كردند . ج - دستور جمع قرآن را داد ، و او اولين كسى بود كه قرآن را در « مُصْحَف » جمع كرد . حال ، اگر « مُصْحَف » در نزد آنان همان قرآن بود معناى روايات بدين‌گونه مىشد : الف - تا قرآن را در قرآن جمع كند . ب - قرآن را در قرآن جمع كردند . ج - او اولين كسى بود كه قرآن را در قرآن جمع كرد . 3 . مُصْحَف در روايات امامان اهل بيت عليهم‌السلام « مصحف » در روايات امامان اهل بيت عليهم‌السلام نيز ، به همان معناى لغوى مكتب خلفاست . كلينى در كافى باب : « قراءة القرآن فى المصحف » روايت كند كه : 1 . امام صادق عليه السلام فرمود : مَنْ قَرَءَ القُرانَ فِى المُصحفِ مَتَّعَ بِبَصَرهِ ، وَ خَفَّفَ عَن والِدَيْهِ ، و إن كانا كافِرَيْن . هر كس قرآن را در « مُصْحَف » تلاوت كند ، ديدگانش را بهره‌مند و پدر و مادرش را - اگرچه كافر باشند - سبك‌بار گرداند . 2 . و نيز ، فرموده : قَراءَةُ القُرآنِ فِى المُصحَف تُخَفِّفُ العَذابَ عَن الوالِدَيْنِ ، وَ لَوْ كانا كافِرَيْن . تلاوت قرآن در مصحف ، عذاب پدر و مادر را - اگرچه كافر باشند - كاهش

--> ( 1 ) . كتاب المصاحف ، عبداللّه بن ابىداود سجستانى متوفاى [ 316 هجرى ] ، تصحيح دكتر اثر جفرى ، چاپ اول ، قاهره [ 1355 هجرى ] . روايات الف و ج در ص 10 و روايت ب در ص 9 ، آمده است .