و ذهبى روايت كرده كه : « عمر ، ابن‌مسعود و ابودرداء و ابومسعود انصارى را حبس كرد و گفت : « شما بيشت از حدّ لازم سخنان رسول خدا را روايت كرده‌ايد ! » « 1 » و عمر همواره به صحابه مىگفت : « روايتِ سخنان رسول خدا ( ص ) در احكام عملى را كاهش دهيد ! » . « 2 » اين روايت با روايت « عبدالله‌بن عمروبن عاص » ، كه قريش او را از نوشتن همه سخنان خدا نهى كردند ، در هدف يكسان است . در زمان عثمان : عثمان نيز ، سياست گذشته را تأييد كرد و بر فراز منبر گفت : « هيچ كس نبايد حديثى را كه در زمان ابوبكر و عمر شنيده نشده ، روايت كند ! » « 3 »

--> ( 1 ) . تذكره الحفاظ ، ج 1 ص 7 ، شرح حال عمر . و عبدالله‌بن مسعود ، اسلامش قديم بود و در مكه با صداى بنلد به تلاوت قرآن پرداخت و او را چنان زدند كه خون آلود شد به حبشه و مدينه هجرت كرد و در بدر و مابعد آن حضور داشت . عثمان حقوق او را به مدت دو سال قطع كرد ، چون با وليد حاكم كوفه ، به خاطر زشت‌كاريهايش درگير شده بود . در سال 32 ه - وفات كرد و وصيت كرد كه عثمان بر او نماز نخواند . شرح حال او در اسد الغابه ، ج 3 ص 256 - 260 ، مستدرك حاكم ، ج 3 ص 315 - 320 ، آمده است . و ابومسعود انصارى ، عقبةبن عمرو بدرى ، شرح حالش در اسد الغابه ، ج 5 ص 296 ، آمده است . ( 2 ) . تاريخ ابن‌كثير ، ج 8 ص 107 . ( 3 ) . منتخب كنز العمال در حاشيه مسند احمد ، ج 4 ص 64 . .