« خداوند هيچگونه روزه و نماز و صدقه و حج و عمره و جهاد و نافله و فريضه‌اى را از بدعت گذار نمىپذيرد ؛ او همانگونه كه موى از خمير بيرون مىشود ، از اسلام خارج مىگردد » . « 1 » خداوند متعال « بدعت » را در آيه 27 سوره حديد يادآور شده و فرموده : ( وَ رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيْهِم ) : « و رهبانيتى را كه بدعت گذاردند ، بر آن‌ها واجب نكرده بوديم » . فشرده مطالب : شريعت اسلامى آن چيزى است كه در « كتاب و سنت » آمده و از آن دو استنباط مىشود ، و بدعت ، آراى انسانىِ جداى از دين و داخل شده در آن است ؛ آرايى كه نه در كتاب و سنت آمده و نه از آن دو استنباط شده استف اگر چه نام « اجتهاد » و « مصالح مرسله » بر آن نهيم و يا به اصطلاح امروزىها : « اسلام انعطاف‌پذير و متناسب با نيازهاى زمان » ش بناميم ، هر چه باشد ، مصداق تمام آن مطالبى است كه در احاديث رسول خدا ( ص ) درباره « بدعت و بدعت گذار » آمده است .

--> ( 1 ) . همان . .