است كه به ادّله شرعى : « كتاب و سنت » يعنى : « قرآن و حديث » گفته مىشود . « 1 » دوم - بدعت : بِدع در لغت به معناى : « امر تازه و نوظهور » است ؛ « 2 » و بدعت در دين يعنى : « نسبت دادن قول و فعلِ اختراعى و ساختگى به صاحب شريعت » . « 3 » سنت از مصادر و مدارك شريعت اسلامى است . سنت رسول خدا ( ص ) بدان خاطر از مدارك شريعت اسلامى است كه خداوند متعال در سوره حشر / 7 فرموده : ( وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ) « آنچه را كه رسول خدا براى شما آورده بگيريد . و از آنچه نهىتان كرده بازايستيد . » و در سوره نجم / 3 فرموده : ( وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى . إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى ) « او [ / پيامبر ] هرگز از هواى نفس سخن نمىگويد . آنچه مىگويد چيزى جز وحيى كه بر او نازل مىشود نيست » . و در سوره احزاب / 21 فرموده : ( لَقَدْ كانَ لَكُمْ في رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثيرا ) . « همانا رسول خدا براى شما اسوه و الگوى نيكويى است ؛ براى كسى كه اميد به خدا و روز واپسين دارد و خدا را بسيار ياد مىكند » . و در سوره آل عمران / 31 فرموده :

--> ( 1 ) . نهاية اللغة ، ماده « سنن » . ( 2 ) . المعجم الوسيط ، ماده « بدع » . ( 3 ) . مفردات راغب ، ماده « بدع » . .