خاطره آنان در طول تاريخ است . گسترش و سرايت شومى از مكين به مكان بخارى و مسلم و احمدبن حنبل روايت كنند كه : « رسول خدا ( ص ) در سالى كه به غزوه تبوك مىرفتند ، در سرزمين « حِجر » و در نزديكى خانه‌هاى « قوم ثمود » پياده شدند . افراد سپاه از چاههاى آبى كه قوم ثمود از آن مىنوشيدند ، آب كشيدند و براى نان خمير ساختند و ديگ‌هاى غذا را برپا كردند كه رسول خدا ( ص ) فرمان داد تا غذاى ديگ‌ها را دور بريزند و خميرها را به شتران بدهند . سپس آنها را حركت داد تا بر سر چاهى كه « ناقه صالح » از آن مىنوشيد فرود آمدند و آنان را از ورود بر جايگاه قومى كه عذاب شده‌اند برحذر داشت و فرمود : « من مىترسم بر شما نيز همان برسد كه بر آنها رسيد . پس بر جايگاه آنان وارد مشويد . » و در عبارت صحيح مسلم آمده است كه فرمود : « وارد خانه‌هاى كسانى كه بر خويشتن ستم كرده‌اند مشويد مگر آنكه گريان باشيد تا از همانند آنچه برايشان رسيده در امان بمانيد . » و بعد سپاه را حركت داد و سرعت گرفت تا آنجا را پشت سر گذاشتند . و در عبارت صحيح بخارى آمده است كه : « رسول خدا ( ص ) پس از آن سر خود را پوشانيد و بر سرعتش افزود تا از آن وادى بيرون رفت . » . « 1 » و در روايت ديگرى در مسند احمد آمده است : « رسول خدا ( ص ) در حالى كه

--> ( 1 ) - صحيح بخارى ، كتاب المغازى ، باب نزول النبيص الحجر . صحيح مسلم ، كتاب الزهد و الرقائق ، حديث 40 كه آن را به اختصار آورده است . مسند احمد ج 2 ص 117 كه عبارت متن از اوست . تاريخ طبرى چاپ اروپا ج 1 ص 250 .