و در هم و بر هم مىشود . » « 1 » درباره ديدار خدا روايت كرده‌اند كه : « رسول خدا ( ص ) پروردگارش را در روز قيامت مىبيند . و آن حضرت فرموده است : « پس از آن كه پيامبران از شفاعت سر باز مىزنند ، مؤمنان به نزد من آيند . من نيز مىروم و از خدا اجازه مىخواهم و اجازه‌ام مىدهد و چون پروردگارم را ببينم به سجده مىافتم - تا آنجا كه گويد - سپس در محدوده‌اى كه برايم تعيين فرموده شفاعت مىكنم و آنها را وارد بهشت مىنمايم و باز مى گردم و چون پروردگارم را ببينم به سجده مىافتم . . . » « 2 » و فرموده است : « شما به زودى پروردگارتان را آشكارا مشاهده مىكنيد . « 3 » و مسلمانان در روز قيامت پروردگار خود را مىبينند ؛ همان گونه كه ماه را مىبينند و از ديدارش زيان نمىبينند . » « 4 » و خداوند در آن روز مىفرمايد : « هر كس هر چه را پرستيده به دنبال آن برود . » پس برخى به دنبال خورشيد روند و گروهى در پى ماه و برخى به دنبال طاغوتها ، و اين امت با منافقانش بر جاى مىمانند ، كه خداوند با چهره‌اى ناشناس - غير از آنچه مىشناسند - نزد آنان مىآيد و مىگويد : « من پروردگار شما هستم » آنها مىگويند : « از تو به خدا پناه مىبريم ! ما در اينجا مىمانيم تا پروردگارمان نزد ما بيايد و هرگاه آمد او را مىشناسيم . » و خداوند با همان چهره‌اى كه او را مىشناسند نزد آنها مىآيد و مىگويد : « من

--> ( 1 ) - صحيح بخارى ج 3 ص 128 و ج 4 ص 191 كه هر دو روايت از ابوهريره است و در ج 4 ص 129 از أنس . سنن ترمذى كتاب الجنةِ ج 10 ص 29 و مسند احمد ج 2 ص 396 . ( 2 ) - صحيح بخارى كتاب التوحيد ج 4 ص 185 و با شرح بيشتر در ص 190 . ( 3 ) - سنن ترمذى ج 9 ص 229 . ( 4 ) - صحيح بخارى ج 4 ص 188 .