نپذيرفتند آن گاه گردن‌شان را مىزنند . و اين نظريه مضمون حديث‌هاى مشهور و عقيدهء فقهايى است كه ما در دوران زندگى خود ديده‌ايم . ابو يوسف اضافه مىكند : امّا در بارهء زنانى كه از اسلام برمىگردند ، گفتار و نظريهء ابن عبّاس را مىگيريم كه مىگويد : زنانى كه از اسلام برمىگردند ، نبايد به قتل‌شان رسانيد ، بلكه بايد آنها را زندانى كرد و به اسلام دعوت‌شان نمود ، و در صورت عدم قبول مجبورشان ساخت . از اين گفتار ابو يوسف معلوم مىگردد كه تمام علماى اهل سنّت ، در اين مطلب اتّفاق نظر دارند كه حدّ شخص مرتد ، قتل است . و او كيفيت قتل را نيز روشن نموده است كه بايد به وسيلهء گردن زدن باشد . تنها اختلافى كه در اين مورد در ميان علما وجود دارد ، اين است كه آيا اين حدّ و كشتن مرتد قبل از توبه‌خواهى جارى مىگردد يا بعد از آن كه از وى توبه‌خواهى شود و او نپذيرد . ابن رشد در « بداية المجتهد » در باب حكم مرتد مىگويد : دانشمندان اسلام اتّفاق نظر دارند كه اگر مرتد را پيش از جنگ دستگير كنند ، بايد طبق دستور رسول خدا به قتل برسانند كه فرموده است : « هر مسلمانى را كه آيين خود را تغيير دهد ، به قتلش بر سانيد » . اين بود نظريهء علماى اهل سنّت در بارهء مرتد . حكم مرتد از نظر علماى شيعه عقيدهء علماى شيعه در بارهء مرتد ، مضمون حديثى است كه مرحوم كلينى و صدوق و شيخ طوسى از امام صادق ( ع ) ، و او از امير مؤمنان ( ع ) نقل نموده است كه : همسر شخص مرتد بايد از وى جدا شود ، و ذبيحه‌اش نيز حرام است ، و مدّت سه روز از وى درخواست توبه مىشود ، اگر در اين مدّت توبه نكرد در روز چهارم كشته مىشود . و در « من لا يحضره الفقيه » در ذيل حديث بالا اين جمله نيز آمده است كه : اگر عقل درست و سالم داشته باشد . و از امام باقر ( ع ) و امام صادق ( ع ) نقل شده است كه فرموده‌اند : بايد از مرتد درخواست توبه شود ، اگر توبه نكرد آن گاه بايد او را كشت ، و امّا اگر زنى مرتد شود از وى