نسائى و ابن ماجه از وى حديث روايت كرده‌اند . و احمد بن حنبل در مسند خود در باب مسند ابو نضرهء غفارى از وى حديث نقل نموده است . دوم ) عمارة بن شبيب سبئى : وى يكى ديگر از راويان سبئى است كه نامش در استيعاب ، اسد الغابه و اصابه در شمارهء اصحاب پيامبر ( ص ) آمده است . صاحب استيعاب مىگويد : عمارة ابن شبيب سبائى از ياران و صحابيان پيامبر ( ص ) شمرده شده ، و ابو عبد الرحمان جبلى از وى حديث نقل كرده است . در اسد الغابه نيز همان مطالب را در بارهء عمارة بن شبيب مىآورد و آن گاه اضافه مىكند كه وى از رسول خدا حديث نقل كرده است . صاحب اسد الغابه سخن خود را در اين مورد با اين گفتارش پايان مىبرد كه : سبئى با سين بى نقطه و باى تك نقطه كسى را مىگويند كه به « سبا » منتسب باشد . صاحب الاصابه در شرح حال عمارة بن شبيب مىگويد كه : وى در سال 50 هجرى بدرود حيات گفته است . بخارى صاحب كتاب معروف « صحيح بخارى » نيز شرح حال وى را در كتاب رجال بزرگ خود بنام « تاريخ الكبير » مىآورد ، و سپس روايتى از وى نقل مىكند و آن را توضيح مىدهد و آن حديث بخصوص را ضعيف شمرده است . ابن حجر هم شرح حال همان عمارة بن شبيب سبئى را در كتاب « تهذيب التهذيب » و « تقريب التهذيب » آورده و چنين مىگويد كه : ترمذى و نسائى در سنن خويش از وى نقل حديث نموده‌اند . سوم ) ابو رشد بن حنش : يكى ديگر از راويان سبئى است كه مسلم در « صحيح » خود و نسائى و ترمذى و ابن ماجه و ابو داود در سنن از وى حديث نقل نموده‌اند ، چنان كه ابن حجر نيز نام وى را در كتاب تهذيب التهذيب و تقريب التهذيب مىآورد و در بارهء وى و يك راوى سبئى ديگر مىگويد : عمرو بن حنظلهء سبئى و ابو رشد بن صنعانى از اهل صنعاى يمن ، مورد وثوق و اطمينان مىباشند . ذهبى نيز همان مطالب را در تاريخ خود مىآورد و اضافه مىكند كه : وى در جنگ مغرب زمين شركت جست و در آفريقا سكونت اختيار نمود ، و به همين جهت است كه