« ذى حسى » متمركز ساختند و با بقيه افرادشان به مدينه حمله كردند ولى پاسداران مدينه به حمله دشمن پاسخ گفتند و آنان را به عقب راندند . ابو بكر از جريان اطلاع پيدا نمود ، به مسلمانان دستور حركت داد ، آنان نيز بر شتران آبكش خويش سوار گرديدند و تحت فرماندهى خود ابو بكر به سوى دشمن حركت كردند . بنا به گفتهء سيف جنگ شديدى در ميان اين دو لشكر به وقوع مىپيوندد و مسلمانان پيروز مىشوند . شكست و هزيمت سختى بر دشمن وارد مىسازند و آنان را تا « ذى حسى » عقب مىرانند . ناگهان نيروى ذخيره مرتدين كه در « ذى حسى » كمين كرده بودند عليه مسلمانان برمىخيزند و مشك‌هايى را كه قبلًا پر از باد كرده ؛ و در ميان آنها قطعات طناب انداخته بودند ، به جلو شترهاى مسلمانان مىافكنند و اين حيوان‌ها رم مىكنند و مسلمانانى را كه سوار آنها بودند دوان دوان به مدينه برمىگردانند . خبر ضعف مسلمانان از « ذى حسى » به « ذى القصه » مىرسد . قبيلهء ذبيان و اسد و ديگر قبايل مدتدين كه در ذى القصه بودند به « ذى حسى » حركت مىكنند و در ابرق به هم مىرسند . 2 . سيف مىگويد : ابو بكر بار دوم سپاه خويش را بياراست و فرماندهى براى ميمنه و ميسرهء لشكر و فرماندهى هم براى ساق لشكر معيّن نمود و فرمان حركت داد . سپاه ابو بكر شباه به سوى دشمن حركت كردند و آنان را ناگهانى مورد حمله قرار دادند و سخت شكست‌شان دادند و تمام چهار پايان‌شان را به تصرّف خويش در آوردند و در اين جنگ « حبال » برادر « طليحه » نيز به دست مسلمانان به قتل رسيد . بالاخره ابو بكر دشمن را تعقيب نمود تا به « ذى القصه » رسيد و گروهى از سربازان خويش را در زير فرماندهى « نعمان بن مقرن » درآن جا متمركز ساخت آن گاه به مدينه بازگشت . 3 . سيف ابو بكر را براى بار سوم از مدينه به سوى عشاير حركت مىدهد و مىگويد : قبيلهء « عبس » و « ذبيان » عليه مسلمانانى كه در ميانشان بودند شوريدند و همهء آنان را كشتند . ابو بكر لشكرى بياراست و از مدينه به سوى آنان حركت نمود تا به « ابرق » وارد گرديد و با اين دو قبيله جنگ نمود و آنان را شكست داد و عدّه‌اى از افرادشان را به اسارت گرفت . شهرها و آبادىهاى آنان را كه در سرزمين ربذه واقع شده بود به تصرّف خويش درآورد و كسانى را كه با مسلمانان جنگيده بودند از اين شهرها بيرون راند و