مىگيرد ، همين كار را بن اثير ، ابن كثير ، ابن خلدون « 1 » و ديگران نيز انجام داده‌اند و تا زمان ما اين كار ادامه پيدا كرده و اساساً بدين سبب است كه تاريخ طبرى رواج پيدا كرده است و اسمش بيش از ديگران برده مىشود و به همين سبب احاديث سيف كه متّهم به بىدينى است اين چنين انتشار يافته و از اين راه مشهور گشته است . بنابراين ، اين گونه دانشمندان ، فقط بر نگهبانى حريم صحابى به حكومت رسيده و زورمند همّت گماشته و افرادى همچون « معاوية بن ابى سفيان » را بدان جهت كه داراى قدرتى بوده گرامى مىدارند با اين كه رسول خدا ( ص ) او و پدرش را جزء « الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ » دانسته « 2 » و او را مورد نفرين قرار داده و فرموده است « خداوند شكمش را سير نكند » « 3 » . و همچنين افرادى همچون « عبدالله بن سعد بن ابى سرح » « 4 » كه ابتدا مسلمان شد و جزء نويسندگان پيامبر ( ص ) در آمد و بعد از مدّتى مرتد شد و به آن حضرت و بر قرآن تهمت زد . پيغمبر اكرم ( ص ) در روز فتح مكّه خون او را مباح نمود ، چنين شخصى را با اين خصوصيّات به خاطر اين كه فرماندار مصر بوده ، نامش را در تاريخ برده و از او احترام نموده‌اند . و يا همچون وليد ، برادر خليفه عثمان كه در بارهء او آيهء نبأ نازل شده است : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلى ما فَعَلْتُمْ نادِمِينَ « 5 » به خاطر اينكه فرماندار كوفه بوده مورد احترام قرار گرفته است . و يا شخص ديگرى همچون « مروان حكم » « 6 » كه رسول خدا ( ص ) او را به همراه پدرش به

--> ( 1 ) . به فصل « پيدايش افسانه » در اين كتاب مراجعه كنيد . ( 2 ) . تمام سيره نويسان بر اين مطلب اجماع كرده‌اند كه بعد از فتح حنين ، رسول خدا ( ص ) معاويه و پدرش را جزء « الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ » دانسته است و از اين بابت به آنها چيزى داده است . ( مؤلّفة قلوبهم كفّارى هستند كه هم‌مرز با مسلمين هستند و يا جنگجويان غير مسلمانى هستند در صف مسلمين به نفع مسلمين كار مىكنند ، ولى ايمان ندادند و از بابت زكات به آنها داده مىشود و يكى از مصارف زكات است . مترجم ) ( 3 ) . به صحيح مسلم باب « كسانى كه پيغمبر آنها را لعن كرده است » مراجعه كنيد . ( 4 ) . شرح حال او در آينده خواهد آمد . ( 5 ) . اگر فاسق خبرى آورد ، دربارهء آن تحقيق كنيد تا مردم را از روى نادانى مورد حمله خود قرار دهيد و آنگاه پشيمان گرديد . ( با مردم از روى نادانى رو در رو قرار گيريد و از كردهء خود پشيمان شويد ) . ( سورهء حجرات ، آيهء 6 ) ( 6 ) . مراجعه كنيد : به شرح حال او و سايرين در فصل پيدايش « افسانهء سبئيه » و فصل‌هاى بعدى از اين كتاب .