متن نامهء دكتر حامد تاريخ اسلام ، سيزدهمين قرن زندگى خود را به پايان رسانيد . در طول اين سيزده قرن گروهى از دانشمندان ما ( منظور دانشمندان اهل سنّت است ) ، هر چه توانستند ، بر ضد شيعه سخن گفتند و حقايق را با هوس خويش درآميختند . اين روش ناپسند ، شكاف عميقى بين فِرَق اسلامى ايجاد كرد و بدين جهت ، گوهر افكار بزرگان تشيع ناچيز شمرده شد و از همين رهگذر جهان علم بسى خسارت ديد . علم از افكار دانشمندان شيعه بىبهره ماند ؛ زيرا دشمنان دامن بى آلايش و پاك شيعيان را آلوده نماياند ، و ايشان را گروهى خرافى معرفى كردند . آرى ما مىتوانستيم از چشمهء خوشگوار علم شيعه جرعه‌ها بنوشيم و از سرمايهء اين مذهب شريف بهره‌ها ببريم ؛ ولى افسوس كه دانشمندان گذشتهء ما تعصب را كنار نگذاشتند و خرد را بر هوس مقدم نداشتند ! اى كاش سر به فرمان عقل مىنهادند و بازيچهء احساسات نمىشدند . هركس كه بدون تعصب به تحقيق در مباحث فقهى همت مىگمارد و فقه مذاهب چهارگانه را مورد بررسى قرار مىدهد ، ناچار است از خرمن فقه شيعه نيز توشه‌اى برگيرد و بدون ترديد هنگامىكه فقه اهل سنت را بررسى مىكند ، بايد فقه شيعه را نيز مطالعه نمايد و از آن آگاه گردد . تا كى خواب و تا چند غفلت ؟ ! مگر امام جعفر صادق ، « 1 » پرچمدار فقه شيعه ، استاد دو امام سنّى مذهب نيست ؟ اين دو خود اقرار دارند كه در اين مكتب زانو زده‌اند . ابو حنيفه نعمان بن ثابت « 2 » مىگويد : « لو لا السنتان لهلك النعمان » . [ ترجمه : اگر آن دو سالى كه در مجلس درس حضرت صادق ( ع ) حاضر مىشدم نبود محققاً هلاك مىگشتم و از دين منحرف مىشدم ] . و مقصودش همان دو سالى است كه از چشمهء شيرين و خوشگوار علم حضرت صادق كف مىگرفته است .

--> ( 1 ) . در گذشته به سال 148 ه - . ق . ( 2 ) . در گذشته به سال 150 ه - . ق .