كانَ بِهِ عَلِيماً « 1 » . بنابراين ، در آيهء سوم سورهء نساء - كه مورد بحث ماست - اجازه و رخصت نكاح با زنان يتيم را داده و مىفرمايد : فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ . . . و آيه ، استطرادا وارد در امور مختلفى مىگردد ، چنان كه دأب قرآن كريم چنين است . به هر حال ، ازدواج با زنان يتيم ، يكى از راههاى تخلص و نجات از تنگناى حرج و دشوارى در امر مال يتيمان است ؛ زيرا نوعا زنان در امور مالى ( به اعتبار اينكه شوهرانشان متكفل امور دنيوى و دينى آنان هستند ) خيلى دقت به خرج نمىدهند و مسامحه نموده و گاهى حتى از اموال شخصى خود در برابر شوهرانشان نيز مىگذرند . مرحوم طبرسى در مجمع البيان ، اين وجه را به عنوان پنجمين وجه در مورد اين آيه ذكر فرموده است « 2 » و اين وجه از جهت انسجام با سياق آيه ، بهترين وجوه تناسب است . وجه تناسب بين صدر و ذيل آيهء 24 سورهء انفال از نظر اشاعره و دانشمندان اسلامى مثال 5 : آيهء شريفهء : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ

--> ( 1 ) يعنى : دربارهء زنان از تو فتوا خواهند ، بگو خدا و آنچه از آيات كتاب خدا براى شما تلاوت شود ، هم در حق زنان و دختران يتيمشان كه مهر و حقوق لازمهء آنها راى ادا نكرده مايل به نكاح آنها هستيد و هم در حق فرزندان ناتوان فتوا خواهد داد و دستور مىدهد كه دربارهء يتيمان ، عدالت پيشه گيريد و در نيكى بكوشيد كه هر كار نيك بجاى آريد ، خدا به آن آگاه است ( نساء : 127 ) . ( 2 ) مجمع البيان ، ج 3 ، ص 6 .