« و كذلك جعلناكم أئمة وسطا » و « يسئلونك الأنفال » پيداست اين قرائت‌ها با مصاحفى كه در دست مردم است تفاوت دارد ؟ در پاسخ ، بايد گفت : پيشتر اين شبهه را پاسخ گفتيم و آن اينكه رواياتى كه در اين زمينه رسيده خبرهاى واحد است و نمىتوان با استناد به آنها چيزى را به‌طور قطع به خداوند نسبت داد ؛ ازاينرو در مقابل اين گونه روايات توقف مىكنيم و براساس فرمان خود ائمه عليهم السّلام مبنى بر مراجعه به قرآن موجود ، از آنچه در مصحف است عدول نمىكنيم . به‌علاوه ، چه ايرادى دارد كه دو قرائت به دو وجه نازل شده باشد : يكى منطبق بر مصحف موجود و ديگرى مطابق با رواياتى كه چنين قرائت‌هايى را نقل كرده است ؛ چنان كه خود عامه پذيرفته‌اند كه قرآن بر وجوه گوناگون « 1 » نازل شده است » . « 2 » 3 . گفتار شريف مرتضى على بن الحسين علم الهدى ( م 436 ) . مرحوم سيد مرتضى در رساله نخست در پاسخ به مسائل طرابلسيات چنين آورده است : « علم به صحت نقل قرآن نظير علم و آگاهى نسبت به شهرها و حوادث بزرگ و پيشامدهاى مهم و كتاب‌هاى معروف و اشعار نگاشته شده عرب است ؛ زيرا براى نقل و پاسبانى از قرآن عنايت ويژه و انگيزه فراوانى وجود داشته است ؛ اين توجه و انگيزه به درجه‌اى رسيد كه در ديگر موارد پيش گفته وجود نداشته است ؛ زيرا قرآن معجزه نبوت و سرچشمه علوم شرعيه و احكام دينيه است و متفكران مسلمان در حفظ و مراقبت آن نهايت كوشش و همت خود را به كار بسته‌اند ؛ بدان حدّ كه هيچ مسألهء مورد اختلافى در خصوص اعراب قرآن و قرائت و تعداد حروف و آيات آن از چشم ايشان پوشيده نمانده است ؛ چگونه باوجود چنين عنايت صادقانه و توجه تام و مراقبت طاقت‌فرسايى قابل تصور است كه در قرآن دگرگونى يا كاستىاى صورت گرفته باشد ؟ » . همو مىگويد : « علم ما نسبت به صحت نقل تفصيل و جزئيات قرآن مثل علم ما

--> ( 1 ) . اشاره به روايت مشهور « نزل القرآن على سبعة احرف » است كه نزد عامه مقبول افتاده و نوعا بر قرائت‌هاى مختلف قرآن توجيه شده است . ( مترجم ) . ( 2 ) . اين رساله در ضمن رسائلى كه كتابخانه شيخ مفيد چاپ كرده ، منتشر شده است ، ر . ك : ص 226 ، و بحار الانوار ، ج 89 ، ص 75 .