چنين بنيانى به مثابهء هر سند محكم و ماندگار ديگر ، براى آنكه با گذشت زمانه حجت ثابتى باشد سزاست كه در معرض بازى بدعتگران و هواپيشگان قرار نگيرد . اين ضمانت الهى خود يكى از جهات اعجاز قرآن است ؛ زيرا سلامت ماندن قرآن در ميان مردم خود دليل اعجاز است . نه آنكه سلامت ماندن قرآن در جامه‌دان‌هاى پنهان در پس پرده‌ها در بيت المعمور ، دليل اعجاز آن باشد . اعجاز آن است كه قرآن - با آنكه در معرض عموم و در ملأ عام قرار داشته است - حفظ و حراست شود . پس اينكه اهل تحريف مىگويند : « خداوند قرآن را در جايگاه نزول آن پاسبانى مىكند ؛ همانگونه كه پيش از نزول در محل اعلى محفوظ بود و قرآن را جبرئيل بر قلب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرود آورد ؛ پس جايگاه فرود آن - كه در آن وعدهء حفظ داده شده است - قلب شريف پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است نه صحف و دفاتر و نه نهان ديگر مردمان » . « 1 » بسيار دور از خرد است . اين در حالى است كه مفسران پيرامون شأن نزول آيهء حفظ مىگويند : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از اينكه هواپرستان قرآن را پس از ايشان ملعبه خود قرار دهند - بدان‌گونه كه با كتب انبياى پيشين كردند - بيمناك بود ؛ تا آنكه خداوند با نزول اين آيه شريفه ايشان را به حفظ و حراست قرآن از دستبرد دشمنان - براى هميشه - اطمينان بخشيد . « 2 » قرينهء سياق نيز شاهد بر همين معنا است . خلاصه آنكه اين آيه ، ضمانت و پيمانى است كه خداوند براى پيامبر خود به عهده گرفته است تا اين قرآن را همواره و همگام با ماندگارى اسلام ، سالم و محفوظ از تحريف نگه دارد . افزون بر اينها ، حكمت تكليف ، مقتضى اين ماندگارى و سلامت جاودانه قرآن است . آيات ديگرى نيز نظير آيهء حفظ در قرآن وجود دارد ؛ از جمله : « فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ ؛ « 3 » پس آنچه را بدان مأمورى آشكار كن و از

--> ( 1 ) . ر . ك : محدث نورى ، فصل الخطاب ، ص 360 . ( 2 ) . محدث نورى در ص 361 از كتاب فصل الخطاب به اين مطلب اشاره كرده است . ( 3 ) . حجر 15 : 94 و 95 .