و باطل‌كيشان در چنين كتاب استوار و پيراسته‌اى دست‌برد زده باشند ؟ نيز به همين شيوه سيد مرتضى علم الهدى و شيخ كبير كاشف الغطاء بر رد شبهه تحريف استدلال نموده‌اند . سيد مرتضى « 1 » مىفرمايد : « يقين به صحت نقل قرآن مثل يقين به وجود شهرها و پيشامدها و رخدادهاى بزرگ و كتب مشهور و اشعار نگاشته شدهء عرب است ؛ زيرا عنايت و انگيزهء نقل و مراقبت از قرآن به‌طور كامل وجود داشته است . هيچ كتابى در صحت نقل به پاى قرآن نمىرسد ؛ زيرا قرآن معجزه نبوت و خاستگاه علوم شرعى و احكام دينى است . دانشمندان مسلمان در حفظ و حمايت از قرآن - در نهايت درجه - كوشيدند ؛ به‌گونه‌اى كه حتى موارد اختلاف اعراب ، قرائت ، حروف و آيات آن را باز شناختند ؛ با اين حال چگونه ممكن است قرآن با چنين توجه و عنايت صادقانه و حفظ شديدى دچار تغيير و نقصان گشته باشد ؟ - همچنين مىگويد : - و حكم به صحت نقل درباره تفصيل و جزئيات قرآن ، مثل علم به خود قرآن است ؛ همانگونه كه درباره تفصيلات كتب نگاشته شده - مثل كتاب سيبويه و مزنى - يقين داريم كه همهء جزئيات آن توسط مؤلف نوشته شده است ؛ زيرا همانگونه كه مجموع اين دو كتاب مورد عنايت و توجه بوده ، تفاصيل و جزئيات آنها هم مورد توجه بوده است ؛ به‌گونه‌اى كه اگر كسى بابى از نحو را كه در كتاب سيبويه يا مزنى نبوده است در آن بياورد قابل تشخيص و تمييز بوده است و معلوم مىشود كه از اصل كتاب نيست ؛ بلكه به آن افزوده شده است . - نيز مىگويد : - پرواضح است كه عنايت و توجه به نقل و ضبط قرآن از عنايت و توجه به ضبط كتاب سيبويه و ديوان‌هاى شاعران - به مراتب - بيشتر بوده است » . شيخ الفقها كاشف الغطاء « 2 » مىگويد : « به حكم بداهت عقل ، نمىتوان به ظاهر اخبارى كه خبر از نقصان قرآن داده است عمل كرد ؛ به‌ويژه اخبارى كه در آن از كاستى ثلث يا بسيارى از قرآن سخن به ميان آمده است ؛ زيرا اگر چنين اخبارى صحيح مىبود به علت وجود انگيزه‌هايى مهم ، مىبايست به تواتر نقل مىشد نه به تنهايى ؛ و مىبايست به‌عنوان مهمترين دستاويز كفار عليه اسلام و مسلمين به كار

--> ( 1 ) . در فصل « تصريحات بزرگان شيعه » در شماره سوم خواهد آمد . ( 2 ) . مبسوط گفتار ايشان در فصل « تصريحات بزرگان شيعه » شماره هشتم خواهد آمد .