هستند كه زبان خود را به [ خواندن ] كتاب [ تحريف شده‌اى ] مىپيچانند ، تا آن [ بر بافته ] را از [ مطالب ] كتاب [ آسمانى ] پنداريد ، با اينكه آن از كتاب [ آسمانى ] نيست و مىگويند : آن از جانب خداست . در صورتى كه از جانب خدا نيست ، و بر خدا دروغ مىبندند ، با اينكه خودشان هم مىدانند » ؛ زيرا اگر لفظى بر خلاف واژگان نخستين خود تلفظ گردد ، واژهء ديگرى محسوب مىشود نه آن واژهء نخستين ؛ و اهل كتاب به منظور كتمان حقيقت و پنهان نمودن بشارت‌هاى ظهور پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله به تحريف معنوى مىپرداختند . اما تحريف به‌معناى زيادى يا نقصان يا تبديل كلمات به كلمات ديگر ، كه معناى اصطلاحى تحريف بوده است ، - همانگونه كه ملاحظه شد - در قرآن به كار نرفته است . پندار نسخ تلاوت نسخ تلاوت پندارى است كه در سخن‌هاى بسيارى از اهل حديث و جمعى از اصوليان اهل سنت آمده است . ايشان در تلاشند كه بدين‌وسيله رواياتى را كه به نظرشان صحيح آمده و بر از دست رفتن بسيارى از آيات قرآن حكايت دارد حل نمايند ؛ از اينرو با استفاده از يك اسلوب ساختگى مىگويند : تلاوت اين دسته از آيات ، نسخ شده است اما حكمشان تا ابد باقى است . مثل آيه « رضعات دهگانه » ، آيه « سنگسار پيرمرد و پيرزن » و آيه « لا يملأ جوف ابن آدم إلّا التراب » ، و بسيارى ديگر از اين دست آيات كه معتقدند از جمله آيات قرآن بوده و در زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تلاوت مىشده است اما بعدها برداشته شده و از سينه‌ها محو شده است ؛ با اين حال ، همواره عمل به حكم آن واجب است . ايشان با اين روش عجيب مىكوشند احاديثى را كه به نظرشان صحيح آمده است توجيه نمايند ، « 1 » اما انديشوران محقق شيعى بر روى تمام اين گونه روايات كه با

--> ( 1 ) . قاضى ابو بكر باقلانى ( م 403 ) تلاش گسترده‌اى كرده است تا از موضع‌گيرىهاى پاره‌اى از گذشتگان دفاع نمايد ؛ زيرا گفته شده است كه ايشان مدعىاند بخشى از آيات قرآن كه در عصر پيامبر خوانده مىشده - نظير آيه رجم و جز آن - از آن كاسته شده است . او مىكوشد اثبات كند كه اين آيات - در صورت صحت نسبت - از قبيل منسوخ التلاوه است و الا چنين نسبتى محال و باطل است . . . ر . ك : نكت الانتصار ، ص 108 - 95 .