تيرهاى مسموم خود ساخته و آتش ديرينه منازعه اسلام و مسيحيت را هرچه بيشتر دامن بزنند . چنين است كه مىبينيم كسانى نظير « گلدزيهر » دانشمند و خاورشناس معروف در كتاب مذاهب التفسير الاسلامى خود ، تمام كوشش خود را به كار بسته تا از ارزش و اعتبار نص وحى الهى و معجزه جاويد اسلام يعنى قرآن كريم بكاهد ؛ او پديده اختلاف قرائت‌ها را دستاويز خود قرار داده و ادعا كرده است كه نص وحى فرود آمده شده از آسمان ، دچار اختلاف شده و به گمان خود از متن اصلى قرآن سلب اطمينان نموده است . گلدزيهر در ديباچه كتاب خود چنين آورده است : « هيچ كتاب آسمانى يافت نمىشود كه گروهى از روى عقيده بر وحى بودن متن آن و نزولش از آسمان اصرار داشته باشند ؛ با اين حال از آغاز دوران ظهورش تاكنون ، دچار چنين آشفتگى و بىثباتىاى - بدان‌گونه كه در قرآن سراغ داريم - شده باشد » . « 1 » او ندانسته است كه مسأله اختلاف قرائات ربطى به مسأله تواتر نص قرآن - كتابى كه به يگانگى نزد جمهور مسلمانان محفوظ مانده و نسل به نسل و سينه به سينه منتقل شده است - ندارد . پيش از اين - در مبحث قرائات - آورديم كه تمام پيشوايان علوم قرآنى اتفاق دارند كه قرآن چيزى و قرائات چيز ديگرى است و هيچ‌يك ربطى به ديگرى ندارد . مطلبى كه سزاوار نبود از اهل تحقيق - همچون گلدزيهر - مورد غفلت قرار گيرد ؛ هرچند ممكن است اين غفلت ناشى از تجاهل باشد . ! او - در اين خصوص - پا را فراتر گذاشته و روى مسأله‌اى كه از اهميت فراوان در حيات مسلمانان برخوردار است يعنى مسأله تحريف انگشت گذاشته است . او از رهگذر اين مسأله مىكوشد تا از منزلت قرآن بكاهد . گلدزيهر در اثبات عقيده به تحريف ، سخت مىكوشد تا آن را به بزرگ‌ترين و ريشه‌دارترين گروه اسلامى نسبت دهد ؛ گروهى كه داراى پيشينه‌اى كهن بوده و در تحكيم اركان دين و نشر احكام آن - خصوصا در زمينه خدمت به قرآن و تفسير و تبيين آن - گام‌هاى بلندى برداشته‌اند ؛ اينان همان شيعيان خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و

--> ( 1 ) . مذاهب التفسير الاسلامى ، ص 4 .