موضع ما در برابر اخباريهاى متأخر ( اخباريهايى كه خود را پيرو محدّثان مىدانند ) دانشمندان برجستهء ما از عصر حضور معصومين عليهم السّلام و در طول غيبت امام زمان ( عج ) تاكنون همواره در مباحث اصولى و استنباط احكام شرعى از دو شيوه پيروى مىكردند : مجتهدان اهل نظر و تحقيق بودند و محدثان اهل نقل و روايت ، تفاوتشان در اين بود كه محدّثان بيشتر به نقل اعتماد مىكردند تا به عقل بويژه در مسائل اصول اعتقادى كه اخبار آحاد در آن - نزد مجتهدان - حجّيت ندارد . در عين حال ، محدّثان داراى شيوه‌هايى متقن و دقيق بودند هم در فراگرفتن و نقل حديث ، هم در شناسايى اسناد و فهم و درك متن آن ، لذا روايات را به كتابهاى اصلى و دست اوّل عرضه و با آن مقابله مىكردند . براساس همين اسلوب متقن روايى ، كتابهاى چهارگانهء شيعه تدوين يافته و روايات اهل بيت عليهم السّلام را از مشايخى بزرگوار و از كتابهايى معتبر برگرفته است . اين كتابها عبارتند از : 1 . « كافى » نوشتهء ثقة الاسلام محمد بن يعقوب كلينى ( متوفاى 329 ه . ق ) . 2 . « من لا يحضره الفقيه » نوشتهء شيخ محدّثان ، محمد بن على بن حسين صدوق