مواردى از كتاب « الانتصار » كه در ردّ « ابن راوندى » نوشته ، كوركورانه اتهام قول به تحريف را متوجه شيعه ساخته مىنويسد : « جماعتى از شيعيان ، امت اسلامى را متهم مىكنند كه به سراغ قرآن رفته هم از آن كاسته و هم بدان افزودند . « 1 » » ما اين گروه كه خود را به شيعه منسوب كنند نمىشناسيم اما به‌طور يقين مىدانيم حتّى يك شيعه از هيچ‌يك از طايفه‌هاى آنان قائل به زياد شدن قرآن نيست ، چرا كه همهء شيعيان اجماع دارند كه هرگز چيزى بر قرآن افزوده نشده است همان‌طور كه در سخنان « علّامه طبرسى » خوانديم . اين گفته‌ها از مثل او خيلى عجيب نيست ، تعجب از « قاضى عبد الجبار بن احمد » از سران معروف معتزله است كه مىنويسد : « يكى از كشمكشها ، مخالفت گروهى از شيعيان رافضى است ؛ همانان كه افزايش و كاهش را در قرآن روا دانسته و گفته‌اند : قرآن در عصر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چندين برابر قرآن موجود بوده تا جايى كه گفته‌اند : سورهء احزاب بار يك شتر بوده و قرآن ، دستخوش تحريف و دگرگونى گشته ، هم بدان افزوده و هم از آن كاسته شده است . آنان ناخودآگاه تحت‌تاثير ملحدانى قرار گرفته‌اند كه آنها را از دين خارج ساخته‌اند . » « 2 » اين تهمت دروغين از كسى مانند اين دانشمند محقق ، بسيار شگفت و دور از انتظار است . از اين گذشته افزون بودن سورهء احزاب بر مقدار فعلى ، سخن معروف بزرگان مشهور اهل سنت است . « 3 » به راستى چگونه اين مطلب بر قاضى عبد الجبار پنهان مانده و آن را به شيعيان بىگناه نسبت داده است ! [ پاسخ ابن طاووس ] در اين‌جا مناسب مىدانيم سخنان ارزنده و جالب « ابن طاووس » را در پاسخ

--> ( 1 ) . الانتصار ، تحقيق دكتر نيبرج ، صص 6 ، 106 ، 107 ، 159 و 164 . ( 2 ) . شرح اصول الخمسه ، ص 601 . ( 3 ) . به ص 15 مراجعه كنيد .