مِنْهُمْ لَفَرِيقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتابِ وَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِ ؛ در ميان آنها ( يهود ) كسانى هستند كه هنگام تلاوت كتاب ، زبان خود را چنان مىپيچانند [ و ژست مىگيرند ] كه گمان كنيد آنچه را مىخوانند از كتاب است درحالىكه از كتاب [ خدا ] نيست . » « شيخ محمد عبده » مىگويد : « بخش مهمى از تحريف ، تأويل گفتار خداوند است كه بر غير آن معنايى كه برايش وضع شده حمل شود و از لفظ تحريف هم همين معنى تبادر مىشود و همين تأويل سبب شد كه آنها به مقابلهء با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و انكار نبوتش برخيزند و اين شيوهء هميشگى آنان تا امروز است كه بشارات عهدين را تأويل مىكنند . » « 1 » كوتاه سخن اين‌كه تحريف « عهدين » توسط دانشمندان اهل كتاب - كه قرآن بدان اشاره كرده - دوگونه بود : يكى سوءتأويل ؛ يعنى به ناحق در تفسير آن دخل و تصرف مىكردند تا با پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله تطبيق نكند بدون اين‌كه به ظاهر الفاظ دست‌درازى كنند . ديگر اين‌كه وقتى كتاب را تلاوت مىكردند لهجه‌ها را تغيير مىدادند تا معنى اصلى كلمه فهميده نشود و هنگامى كه لفظ با لهجه‌اى غير از لهجهء طبيعى و اوّلى خود ادا شد ديگر آن لفظ نيست ، بلكه چيز ديگرى است . هدف آنان از اين تحريفها و نيرنگها ، كتمان حقيقت و مخفى ساختن مژده‌ها و بشارتهاى انبياى پيشين به قدوم پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله بود . [ تا اين‌جا روشن شد كه مادّهء تحريف در قرآن به همان معنى لغوى و « تحريف معنوى » به كار رفته ] و در مورد تحريف اصطلاحى ؛ يعنى كم و زياد كردن يا عوض نمودن كلمات قرآن با غير آن ، استعمال نشده است .

--> ( 1 ) . المنار ، ج 5 ، ص 140 .