تضييع حدود قرآن و تبتير آن ، به‌معناى كنار گذاشتن و عمل نكردن به دستوراتش مىباشد ، چنان‌كه منظور از تحريف نيز آن است كه قرآن در جايگاه مخصوصش قرار نگيرد و نقش اصلى آن در زندگى ، ناديده انگاشته شود ، چون واژهء تحريف از ريشهء « حرف » به‌معناى كنار و اطراف گرفته شده است . در خود اين روايات نيز نشانهء خوبى بر ارادهء اين معنا به چشم مىخورد و آن اين‌كه تحريف قرآن در كنار ويران ساختن كعبه و تعطيل مساجد نهاده شده و پيداست كه معناى حقيقى آن ، منظور نيست ، بلكه مقصود نبودن حاجيانى است كه قصدشان خالص براى خدا باشد و همچنين خالى بودن مساجد از اهل يقين در پرستش خداست . با اين همه ، محدث نورى اصرار مىورزد كه منظور از واژهء « تحريف » در اين روايات ، تحريف اصطلاحى ( تحريف لفظى ) است ، مىگويد : « روايات باب ( كه به‌عنوان دلايل تحريف كتاب گردآورى كرده ) كافى است و ما را از هر دليل ديگرى بىنياز مىكند ، چرا كه هم سندشان درست و هم دلالتشان گوياست . اما سند كه واضح است ، چون در ميان آنها هم سند صحيح « 1 » وجود دارد و هم موثق « 2 » با اين‌كه بيشتر آن روايات در كتابهاى معتبر نقل شده است به علاوه ، اين روايات - از نظر معنا و مفهوم - متواتر « 3 » مىباشند و شك در آن وسواس است كه بايد از آن به خدا پناه برد . مفاد روايات نيز همين‌طور واضح است بويژه رواياتى كه واژه‌هاى « سقط » ،

--> ( 1 ) . صحيح ، خبرى است كه سلسلهء سند ، توسط رجالى موثق و امامى مذهب به معصوم متصل گردد ( شانه‌چى ، دراية الحديث ، ص 39 ) . م . ( 2 ) . موثق ، خبرى است كه نسبت به كليّهء افراد سلسله سند در كتب رجال شيعه تصريح به وثاقت شده باشد ، اگرچه بعضى از افراد زنجيرهء حديث ، غير امامى باشند ( همان ، ص 44 و 45 ) . م . ( 3 ) . متواتر معنوى آن است كه مضمون چند حديث يكى ، ولى قالب الفاظ آنها متفاوت باشد ( همان ، ص 37 ) . م .