خود اين سورهء ساختگى ، فرياد مىزند كه سخنى دروغ و پاره‌اى عبارات زشت و الفاظ ركيك است كه هيچ پايه و اساسى ندارد . اين عبارات حتى با قواعد سادهء اعراب هماهنگى ندارد تا چه رسد به ادب رفيع و همين امر ، دليل آن است كه اين عبارات زشت را به هيچ گروهى از شيعيان نمىتوان نسبت داد ، چرا كه آنها با همهء اختلاف رتبه‌اى كه دارند هميشه پيشوايان نقد و سخن‌سنجى و استادان ادب و بيان بوده و - در طول تاريخ - از علوم عربيّت به خوبى آگاهى داشته‌اند . ترديدى نيست كه اين چرندها بافتهء افكار خام و ناپخته و كينه‌هاى جاهليّت است كه اين ياوه و افتراى دروغين را ساخته‌اند . خداوند متعال مىفرمايد : « إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِآياتِ اللَّهِ ؛ « 1 » دروغ را تنها كسانى مىسازند كه به آيات خدا ايمان ندارند . » آرى ! اينها نتيجهء آميزش بىخردى و حماقت از يك‌سو ، و خبث باطن و پليدى از سوى ديگر است مسأله‌اى كه شخصيّت افراد سيه‌روزى چون نويسندهء بيچاره و بدبخت « دبستان المذاهب » را تشكيل مىدهد . [ بار ديگر برخى جملات آن را از نظر مىگذرانيم ] مفهوم اين جمله‌ها چيست ؟ « دو نورى كه از آسمان نازل كرديم و آياتم را تلاوت مىكنند . » « آنان كه به پيمان خدا و پيامبرش وفا مىكنند در آياتى . » « از فرشتگان برگزيد و قرار داد از مؤمنان آنان را در خلقش . » « و تو را به تو حكم داديم همانند كسانى كه پيش از تو بودند . » « قرار داديم براى تو از ايشان ( پيشينيان ) جانشينى . » چرا خبر « كان » در جملهء « كانوا . . . . معروضون » منصوب نشده است « 2 » و چرا

--> ( 1 ) . نحل ( 16 ) آيهء 105 . ( 2 ) . خبر « كان » هميشه منصوب است و « معروضون » در حال نصبى « معروضين » مىشود چون نصب جمع مذكر سالم به « يا » و « نون » است . م .