گفت : « قرآن يك ميليون و بيست‌وهفت هزار ( 000 ، 027 ، 1 ) حرف دارد . پس هركس آن را با صبر و براى خدا بخواند در برابر هر حرفى همسرى از حور العين خواهد داشت . » « 1 » نمىدانيم خليفهء چه وقت علم رياضيات و آمار را آموخته و چه كسى در آن هنگام حروف قرآن را شمرده بود با اين‌كه در حديثى از ابن عباس مىخوانيم : « قرآن سيصد و بيست و سه هزار و ششصد و هفتاد و يك حرف ( 671 ، 323 ) دارد « 2 » » عددى كه [ تقريبا ] مطابق واقع است . « ذهبى » مىنويسد : « تنها كسى كه اين خبر باطل را نقل كرده محمد بن عبيد است . » « 3 » گويا « ابن عبيد » هم از رياضيات سردرنمىآورده ، زيرا اگر مسأله همان‌طور باشد كه او پنداشته ، بايد بيش از دوسوّم قرآن از بين رفته باشد ؛ يعنى : 0703329 - 671 ، 323 - 000 ، 027 ، 1 6 - از بين رفتن قرآن با كشته شدن حاملان آن ! « ابن ابى داود » از « ابن شهاب » روايت كرده كه گفت : « قرآن فراوانى نازل شد پس دانايان به آن - كه حافظ آن بودند - در روز « يمامه » كشته شدند و بعد از آنان دانسته و نوشته نشد . » « 4 » بايد پرسيد : مگر قرآن - منحصرا - در سينهء آن قاريان قرار داشت و ديگران ؛ يعنى بزرگان اصحاب از آن بىبهره بودند ، بويژه قاريان معروفى كه در زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شناخته شده و همچنان در قيد حيات بودند ؟ !

--> ( 1 و 2 ) . الاتقان ، ج 1 ، ص 198 . ( 3 ) . ميزان الاعتدال ، ج 3 ، ص 639 . ( 4 ) . منتخب كنز العمال در حاشيهء مسند احمد ، ج 2 ، ص 50 .