العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

41

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

توشه‌ى كسى كه به آن توشه وارد مىشود . اى موسى كارى را كه براى خاطر من انجام ميدهى اندكش بسيار است و كارى را كه بخاطر غير من انجام ميدهى فراوانش اندك است و سزاوار است كه اصلاح كنى روزهاى خود را كه پيش روى تو است . توجه كنى كدام روز است آن روز پس آماده‌ى جواب آن روز باش زيرا كه تو در آن روز نگهداشته و پرسيده ميشوى اندرز خود را از روزگار و اهلش بگير زيرا كه روزگار مدتش كوتاه است و هر چيزى ناپايدار است جورى عمل كن كه گويا پاداش عملت را مىبينى تا اينكه طمعت در آخرت بيشتر باشد زيرا آنچه كه از دنيا بجا مانده مانند همان‌ها است كه از دنيا گذشته و هر عمل‌كننده‌اى با بينش كارش را انجام مىدهد ، از نفس خود طلب كار باش . اى پسر عمران ! شايد تو فردا روز پرسش را برسى پس در آنجا زيان - كارند تبه‌كاران . اى موسى دستهايت را با حال ذلت و كوچكى بسوى من دراز كن مانند بنده‌اى كه آقايش را فرياد مىكند زيرا كه هر گاه اين كار را كردى به تو رحم ميكنم و من گرامىترين قدرتمندانم . اى موسى از احسان و رحمت من بخواه زيرا كه آن دو بدست من است و هيچ كس غير از من مالك آن دو نيست . مواظب باش هر وقت از من ميخواهى ميل تو در خواهش نسبت به من چطور است ، براى هر عمل‌كننده‌اى پاداشى است ، گاهى ناسپاس پاداش كوشش خود را مىيابد . اى موسى خويش را از دنيا پاكيزه كن و دنيا را واگذار زيرا كه نه دنيا براى تو است و نه تو براى دنيا ، ترا با خانه‌ى ستمكاران چكار مگر اينكه در آن كار نيك انجام دهى زيرا كه دنيا براى كار نيكو خوب است .