العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
397
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
گونهى راست بود بعد وقت نماز عصر مرا آمد كه بود سايهى هر چيزى به اندازه همان چيز بعد نماز مغرب خواند هنگامى كه خورشيد غروب كرد بعد نماز عشاء آخر را خواند هنگامى كه سرخى بر طرف شد بعد نماز صبح را خواند هنگامى كه تاريك و روشن شد و ستارگان پراكنده بودند پس در اين وقتها نماز را بخوان و ملازم با سنت معروف باش و راه روشن ، بعد به ركوع و سجودت توجه كن زيرا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم نماز مردم را تمام ميكرد و كردار نمازشان را سبك انجام مىداد . بدان كه هر چيز از كردار تو پيرو نماز تو است ، پس هر كس نماز را ضايع كند عمل غير نماز را ضايعتر كند ، ميخواهم از خدائى كه مىبيند و ديده نمىشود و او در ديدگاه بلندى است كه ما و شما را از كسانى قرار دهد كه دوست مىدارد و خوشنود مىشود ، تا ما و شما را بىنياز كند بر سپاسگزارى و يادآوريش ، نيكو پرستش كردن و ادا كردن حقش را و بر هر چيزى كه انتخاب كرده براى مادر دين و دنيا و آخرتمان . شما اى مردمان مصر بايد كردارتان گفتارتان را تصديق كند ، ظاهرتان را باطنتان ، زبانهايتان مخالف دلهايتان نباشد ، بدانيد كه پيشواى هدايتكننده و پيشواى پستكننده يكسان نباشند ، جانشين پيامبر و دشمنش يكسان نيستند ، من بر شما نمىترسم مؤمن باشيد يا مشرك اما مؤمن را خدا بوسيلهى ايمانش جلوگيرى كند ، اما مشرك را خدا جلوگيرى كند از شما بواسطهى شركش ، ولى من بر شما بيم منافق را دارم ميگويد آنچه شما مىشناسيد و انجام مىدهد آن را كه انكار ميكنيد . اى محمّد بن ابى بكر ! بدان كه بهترين پاكدامنى پارسائى در دين خداست و عمل كردن بطاعت او ، من ترا در نهان و آشكارا بپرهيزكارى سفارش مىكنم در هر حالى از حالات كه مىباشى ، دنيا سراى آزمايش ، سراى نابودى است ، آخرت