العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

396

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

نمىشود بندگان را بهشتى كه پهنايش مانند پهناى آسمان و زمين است كه بر پرهيزكاران وعده داده شده نمىباشد با آن بهشت شرى ابدا ، لذتهايش خسته نميكند ، جمعيتهايش پراكندگى ندارد ، ساكنانش همسايگان رحمانند ، در برابرشان غلامان يا صحيفه‌هاى از طلا در آن بهشت است ميوه و گلها . بعد بدان اى محمّد بن ابى بكر ! همانا ترا سردار سپاهم قرار دادم در پيش خودم بر مردم مصر ، پس هر گاه زمام امر مردم را بدست تو سپردم پس تو سزاوارى كه از اين زمامدارى بر خود بترسى و از آن بر دينت بر حذر باشى پس اگر تو ميتوانى كارى كن كه پروردگارت را براى خوشنودى هيچ كس خشمگين نكنى انجام ده پس همانا براى خداى عز و جل خليفه‌ايست از غير خودش و نيست در چيزى سواى جانشينى كه سخت ميگيرد بر ستمگر و بر ستمگر سخت بگير ، براى مردمان خوب نرم باش و آنان را به خود نزديك كن ، آنان را نزديكان خود قرار ده ، نگاه بسوى نمازت كن چگونه انجام مىدهى زيرا كه تو پيشواى مردمت هستى كه آن را تمام كنى و سبك نشمارى و نيست امام كسى كه نماز بگذارد بگروهى در نمازشان نقصان باشد مگر اينكه نقصانش به گردن او باشد و از نماز ايشان چيزى كاسته نمىشود و تمام كند و نگهدارد در آن نماز براى تو مانند اجر ايشانست و از پاداش ايشان چيزى كاسته نشود ، نگاه كن بسوى وضو زيرا كه وسيله‌ى تمامى نماز است در وضو سه مرتبه مضمضه و سه مرتبه آب در بينى ميكنى ، صورتت را بشوى بعد دست راست بعد دست چپ بعد سر و دو پا را مسح بكش زيرا كه من رسول خدا را ديدم چنين وضو ميگرفت ، بدان كه وضو گرفتن نصف ايمان است بعد مواظب هنگام نماز باش نماز را در وقتش بخوان ، شتاب به نماز پيش از نماز براى آسودگى مكن ، نماز را بواسطه‌ى كارى بتأخير مينداز ، زيرا كه مردى از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم پرسيد از وقتهاى نماز . سپس رسول خدا فرمود : جبرئيل مرا هنگام نماز آمد هنگام زوال خورشيد كه بر