العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

395

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

است ، جز اين نيست كه بر كافر در گورش نود و نه اژدها بر او مسلط مىشود ، سپس گوشتش را بدهن گيرند و استخوانش را درهم شكنند تا روز قيامت با او رفت و آمد كنند اگر يكى از آن اژدهايان در زمين نفس كشد هرگز زراعتى نرويد . بدانيد اى بندگان خدا كه نفسهاىتان ناتوان ، بدنهايتان در رفاه است كه اندك آنها را بس كند ، ناتوان از اين اگر بتوانيد بيتابى كنيد براى بدنها و نفسهايتان از چيزى كه شما را بر آن توانائى نيست ، شكيبائى براى شما بر آن نباشد ، پس بجا آوريد آنچه را كه خدا دوست دارد ، واگذاريد آنچه را كه خدا خودش ندارد . اى بندگان خدا بعد از برانگيختن سخت‌تر از قبر است روزى كه كوچك پير مىشود در آن روز و بزرگ مست مىشود از عذاب آن روز ، در آن روز جنين سقط شود ، روزى كه بىخبر شود هر شير دهنده‌اى از بچه‌اى كه شير ميدهد ، روزى كه روها در كمال سختىترش باشد ، روزى كه سترش آشكارا باشد ، همانا وحشت آن روز فرشتگانى را كه گناهى بر ايشان نيست ميترساند آسمان‌هاى محكم در آن روز بلرزه آيد ، كوههائى كه ميخند ، زمينى كه گسترده شده ، آسمان در آن روز شكافته شود و آنها در آن روز سستند و دگرگون شوند گويا آنها گلگونند مانند روغن زيت و كوهها ميباشند مانند سراب پراكنده بعد از آنكه خاموش و سخت بودند ، دميده مىشود در صور پس وحشت ميكنند آسمانيان و زمينيان مگر آن را كه خدا خواهد ، پس چگونه خواهد بود حال كسى كه نافرمانى خدا را با گوش ، چشم زبان ، پا و دست ، شرمگاه و شكم كرده اگر خدا او را نيامرزد و رحمتش نكند در اين روز زيرا كه او فراوان مىگردد بسوى ديگرى بسوى آتشى كه گودى آن دور است ، گرميش سخت ، آشاميدنيش چرك ، عذابش تازه ، گرزهايش آهنين ؛ عذابش كم نميشود ، ساكنش نمىميرد ، خانه‌اى كه در آن رحمت نيست ، خواندن اهلش را كسى نمىشنود . و بدانيد اى بندگان خدا با همه‌ى اينها رحمت خدا رحمتى است كه مانع