العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
353
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
بدورترين كسان از مجاهدان در ركاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم ميپيونديد ، و بجان خودم سوگند كه اگر آنچه در دست آنهاست آب شود و از ميان برود امتحان و كيفر نزديك شود و وعدهى فرج نزديك شود و مدت عمر دولت بسر آيد و ستارهى دنباله دارى از شرق براى شما پديد آيد و ماه تابان براى شما نمايان گردد و چون امر پديد گردد شما بتوبه از اعمال و عقايد اشتباه خود برگرديد و بدانيد كه اگر پيروى طالع شرق شويد شما را بحقيقت روشن رسول خدا به راه برد و از نادانى ، كورى ، كرى ، گنگى بدر آئيد ، خدا از رحمت خدا دور نسازد مگر كسى كه سر باز زند و ستم كند و زور گويد و زور كشد و آنچه را حق نداند بگيرد و تصرف نمايد و به زودى بدانند آن كسانى كه ستم روا داشتند بچه سرانجامى خواهند رسيد . 30 - سخنرانى حضرت امير المؤمنين ( ع ) سپاس براى خدائيست كه به نشيب برد و بفراز آورد ، زيان و سود تواند رساند ، بخشنده است فراگيرنده ، ستايشش والاست ، نامهايش درست و بجاست ، بهر نهانى اندر است و بر دلها نهاد پرور آنكه مرگ را در ميان بندگانش ترازوى داد و عدالت ساخته و آنان را به نعمت زندگى نواخته ، زنده كند و بميراند . خوراك هر كسى را در پيمانه گذارد ، پيمانهاى كه بدانش خود بجا و خوبش اندازه گرفته ، بحكمت و تدبير خود آن را محكم و بىكم و كاست برسفته زيرا كه او آگاه و بيناست ، اوست هميشه بمان بىنيستى و پاينده تا پايان هستى بداند آنچه را كه در زير زمين است و در آسمان و آنچه زير خاك و ميان اين و آن ، سپاسش گويم از گنجينهى سپاس پاك كه او را سزاست بدان چه فرشتگان و پيامبرانش سپاس گفتند چنان سپاسى كه شمارهاش آمار نكند و رشتهى دراز زمانهاش پيش نيفتد و كسى بمانندش نياورد ، به او ايمان دارم ، بر او كار خود گذارم ، از او راهنمائى خواهم و بس ، به او گرايم و هر نيكى از او باز خواهم ، راه خوشنودى او را پويم .