مينوشد ، از شراب گوارا او را چشانند كه فردش را هم نبرد ، اين است درجه‌ى كسى كه از پروردگارش بترسد و نفسش را بر حذر دارد و آنست كيفر كسى كه نافرمانى كند پديد آورنده‌ى خود را و نفسش براى او نافرمانى خدايش را زينت دهد و اين سخن تميز دهنده است و فرمانى عدل بهترين داستانى كه سروده شده و پندى كه داده شده و تصريح قرآن است از طرف حكيم حميد . 29 - حضرت ابى عبد اللَّه عليه السلام فرموده است كه حضرت امير المؤمنين در مدينه سخنرانى فرمود ، حمد و ثناى خدا و درود بر پيامبر و آلش فرستاد ، بعد فرمود : كه همانا خداى تبارك و تعالى ستمگران روزگار را درهم نشكست مگر پس از مدتى مهلت دادن و در نعمت قرار دادن آنها و درست نكرد شكستن استخوان گروهى از جمعيتها را مگر بعد از سختى و بلا و تنگيها ، اى مردم در كمتر از آن نابودى كه بدان روى آورديد و آن مشكلاتى كه پشت سر گذارديد عبرت‌گيرى و پند آموزى بود ، نه هر كس دلى دارد خردمند است ، نه هر كه گوشى دارد شنواى حق است ، نه هر كه چشمى دارد بيناست ، اى بندگان خدا در آنچه كه براى شما اهميت دارد نيك بنگريد سپس نگاه كنيد بميدان زندگى كسانى كه آنها را خداوند كشانيد و برد بدانش خود ، آنان كه زندگانى فرعونى داشتند ، بستانها كاشتند ، چشمه‌ها و كشت‌زارها و جاه و مقام ارجمند انباشتند ، سپس نگاه كنيد كه خداوند با چه وضعى كارشان را بپايان آورد پس از آن همه خرمى و شادى و امر و نهى فرمانگذارى ، هر كدام شما شكيبائى كنيد سرانجام بهشت داريد و به خدا در آن جاويدان باشيد ، سرانجام همه كارها از خداست . در شگفتم بايد و چرا در شگفت اندر نشوم از خطاهاى اين دستجات پراكنده و دليلهاى پوچى كه هر كدام بر دين دارى خود ميتراشند ، نه پيروى از پيامبر دارند ، نه اقتداء بكردار و روش وصى پيغمبر ، نه ايمان و عقيده‌اى بناديده آورند و نه از عيبى خوددارى كنند ، همان را خوب دانند كه ميانشان به خوبى ياد شود