العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

332

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

و بندگى كمرهايشان خم شده ، بسيارى ميل اينان بسوى او تضرع و زارى آنها را تمام كرده ، بلندى مرتبت و منزلت ريسمان خاكسارى را از گردنشان باز نكرده عجب و خودپسندى بر آنها راه نيافته تا عبادت خود را بسيار شمارند ، خضوع و زارى آنان در برابر جلالت و بزرگى حق سبب نگشته كه كردار نيك خود را بزرگ دانسته ، از بسيارى كوشش ايشان در كار سستى بر آنان چيره نشده ، ميلهاى ايشان بپروردگارشان اندك نشده تا از اميدوارى به او ديده بر بندند ، طول مناجات و راز و نياز اطراف زبانشان را خشك نكرده ، كارهائى آنان را سرگرم ننموده تا آوازهاى نهانى و راز و نيازى كه با حق دارند قطع شود ، در جاهائى كه براى طاعت و بندگى ايستاده‌اند دوشهايشان از يك ديگر سوا نميشود ، راحتى و آسايش نطلبيده‌اند تا گردن از زير بار امر و فرمان حقتعالى تهى كرده تقصير نمايند بر تصميم و كوشش ايشان ( در عبادت ) فراموشى چيره نمىشود ، شهوتها و خواهشها به تيرهاى خدعه و فريب همت و كوشش آنان را از ميان نميبرد ، داناى عرش را براى روز نيازمندى ذخيره قرار داده‌اند ، ميلشان بسوى اوست حتى زمانى كه آفريدگان از او دست بردارند و بآفريده‌ها متوجه گردند ، بپايان و منتهى درجه‌ى بندگى او نمىرسند ، شوق و دوست داشتن اشتغال ايشان به بندگى او بر اثر علاقه‌اى است كه در دلهاى آنانست ، مواد آن عبارت است از اميدوارى برحمت و بيم از عذاب او كه هيچ گاه از آنان جدا نمىشود آنچه سبب بيم و ترس از عذاب است از نظرهايشان دور نگشته تا از كوشش خود دست برداشته سختى و تنبلى نشان دهند ، آزها آنان را اسير و گرفتار نكرده تا بسيارى سعى و كوشش را بر جد و جهد اختيار نمايند ، كردار و طاعاتى كه بجا آورده‌اند بزرگ بر نشمردند و اگر بزرگ دانسته بودند اميدوارى آنها انواع بيم و ترس را از آنان بر طرف ميكرد ، بواسطه‌ى چيرگى شيطان بر ايشان در باره‌ى پروردگارشان اختلافى نداشته‌اند ، جدائى از يك ديگر و دشمنى باهم آنها را پراكنده نساخته است كينه و حسد در آنان راه نيافته ، انواع شك و ريب آنها را دسته دسته نگردانيده و همتهاى