15 - قسمتى از سخنرانى آن حضرت ( ع ) سپاس خدائى را سزاست كه از نشانه‌هاى پادشاهى و بزرگى خود شگفتىهاى قدرت و توانائيش را آشكار ساخت و كاسهء چشمها را حيران و مبهوت نمود و انديشه‌هايى كه در مردم چطور مىنمايد از شناخت حقيقت خويش باز داشت ، گواهى مىدهم كه خدائى جز او نيست گواهيى از روى ايمان و باور و خلوص و فرمانبردارى ، گواهى مىدهم كه محمّد بنده و فرستاده‌ى اوست ، او را هنگامى فرستاد كه نشانه‌هاى رستگارى و راههاى آشكار دين از ميان رفته و ويران گرديده بود پس حق را هويدا ساخت و مردم را اندرز داد ، براستى و درستى امر فرمود ، خدا بر او و خاندانش درود فرستاد . بندگان خدا بدانيد خدا شما را بيهوده نيافريد و سر خود رها ننمود ، اندازه‌ى بخششها و نعمتهايش را بر شما مىداند ، فضل و كرمش را بر شما آورده است پس فتح و پيروزى و روا شدن حاجت را از او بطلبيد ، در خواست خود را از او بخواهيد ، عطا و بخشش او را از خود او بجوئيد كه ميان شما و او پرده‌اى آويخته و درى بسته نيست ، او در همه جا و همه وقت و زمان حاضر و با هر انسان و جنى همراه باشد ، جود و بخشش او را كم نميگرداند و رخنه‌اى وارد نميسازد خواستار از او نعمتش را تمام نميكند ، آرزومند بپايان گنجهايش نميرسد ، كسى او را از ديگرى نگاه نمىدارد ، آوازى او را از آواز ديگر سرگرم نميگرداند ، بخشيدن او را از گرفتن جلوگير نمىشود ، خشم كردن او را از رحمت مشغول نميسازد مهربانى او را از عذاب باز نمىدارد ، پنهانى او را از آشكارا بودن جلوگير نيست آشكارا بودن او را از پنهانى جدا نميسازد . نزديك و دور پائين و آشكار و پنهان و پنهان و آشكار است . پاداش داده و پاداش داده نشده . 16 - و براى آن حضرت است سخنرانى خداوند بآواز چرندگان در بيابانها و گناه بندگان در خلوتها و آمد و شد ماهىها در درياهاى بزرگ و موج زدن و برهم خوردن آب بوسيله‌ى بادهاى