العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
277
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
و قرار داده و آن را حريم و پناهگاهى قرار داده كه باستوارى آن زيست كرده در پناه آن بروند و بهرهى فراوان بواسطهى آن در جوار خدا ببرند پس در آن نيرنگ و خيانت و فساد نباشد و سختى كارى كه ترا در آن پيمان خدا واجب است وادار بشكستن پيمان نكند زيرا كه شكيبا بودن تو بر كار سختى كه در پاداش آن آسايش و افزونى اميدوارى بهتر است از حيله و مكرى كه مجازات و كيفر دارد ، بطورى كه در دنيا و آخرت نتوانى عفو و بخشش او را درخواست نمائى . و زينهار بپرهيز از ريختن خون بناحق زيرا كه چيزى مجازات و كيفرش از آن سريعتر نيست و بزرگتر براى باز خواست و سزاوارتر براى از دست دادن نعمت نيست و بپايان رسيدن عمر از ريختن خون بناحق نيست و خداوند اول چيزى را كه روز قيامت بازجوئيش را شروع كند ريختن خونست پس با ريختن خون بناحق زمامدارى تو هيچ گاه حفظ نشود ، همانا سبب زوال رياست تو مىشود . زينهار مبادا آنكه متوجه خشم خدا شوى زيرا كه خداوند براى صاحب خونى كه بيگناه كشته شده خونخواهى قرار داده . خداوند در سوره اسراء آيه 34 فرموده : « و كسى كه مظلوم كشته شد بحقيقت براى او خونخواهى قرار داديم پس نبايد زياده روى در كشتار شود زيرا كه مظلوم يارى شده است » و عذرى براى تو در پيش خدا و من در كشتن عمدى نيست زيرا كه در كشتن تلافى بدن است و اگر از روى خطا و اشتباه ديگرى را كشتى و تازيانه و يا شمشيرت و يا دستت بشكنجه و آزار زياده روى كرد . زيرا كه مشت زدن و بالاتر از آن هم قتل و كشتن است نبايد بهوس اندازد ترا غرور پادشاهى از ادا كردن ديه مقتول به بازماندگانش در قتل اشتباهى كه با پرداخت ديه مسلم در پيشگاه خدا بمنزلتى بزرگ برسى . و زينهار بپرهيز از خودپسندى و تكيه كردن به چيزى كه ترا بخودپسندى وادارد و از اينكه دوست داشته باشى كه مردم ترا بستايند ، زيرا كه اين حالت