و همانا ويرانى در نتيجه تهى دستى و نيازمندى است و همانا مردم در نتيجه اسراف و زياده روى حاكم و بدگمانى بدوام او فقير ميشوند و در نتيجه بهره نبردن از اندرز در اين وظيفه‌اى كه به تو واگذار نمودم كردار كسى را انجام ده كه ستايش نيك رعيت و خوشنودى و پاداش از طرف خدا و امام را دوست دارد و توانائى جز به خدا نيست . سپس در حال نويسندگانت بنگر پس حال آنان را بشناس و بهتر آنان را بكارهايت بگمار براى آنان مقام و منزلتها و نامه‌هايت را كه تدبيرها ، رازها را بيان ميكنى اختصاص ده به كسى كه در همه خوىها پسنديده است از كسانى كه شايستگى گفتگو در كارهاى مهم دارند از صاحبان رأى و پند و ذوق آنان كه رازهاى نهانت را پيچيده‌تر دارند از جهت دور داشتن از كسانى كه گرامى داشتن او را خوشحال نميكند و در برابر حق در شگفتند و در برابر دليل نابود نشوند پس بواسطه‌ى نامها بر تو جرى شوند در نهان يا درخواست نمايند آشكار شدن نامه را در ميان مردم و بىخبرى او سبب كوتاهى اطلاعات تو نشود از رسيدن نامه‌هاى اطراف بر تو و كوتاهى نشود در صادر كردن پاسخ‌هاى بجا از طرف تو و كوتاهى نشود در آنچه كه ميگيرد و ميدهد و قراردادهائى را كه از طرف تو مىبندد سست نكند و از گشودن قراردادى كه بزيان تو بسته شده ناتوان نگردد ، در كارها اندازه‌ى مقام و پايه‌ى خود را بداند زيرا كه نادان بپايه‌ى خود بپايه ديگرى نادانتر مىباشد . و بگمار سواى اينها از پيامها و نامه‌هاى ماليات و هزينه‌ها و يادداشتهاى سپاهت گروهى را كه نفس تو در آزمايش آنان كوشش مىكند زيرا كه آن پيامها و نامه‌ها ريشه‌ى كار تو است ، گرد آورنده‌تر است براى فائده تو و رعيت و بايد انتخاب نامه بميل خودت و خوش‌گمانى به آنها نباشد زيرا مردان نظر نيك حكمروايان بپوزش و كارشان در مىيابند و نيست بعد از اين نصيحت پند و اندرزى ولى آزمايش كن ايشان را بكردارى كه براى شايستگان پيش از تو انجام داده‌اند