زيرا كه فرارى از خدا نيست مگر بسوى او . بدان اى مالك ، من ترا بشهرى فرستادم كه پيش از تو زمامداران دادگر و ستم‌گستر رفته‌اند مردم در كارهاى تو مينگرند چنانچه تو در كارهاى زمامداران پيش از خود نگاه ميكردى ، آنچه تو براى آنان ميگفتى اكنون براى تو ميگويند . همانا براى شايستگان استدلال مىشود به همان چه كه خدا بر ايشان بر زبان بندگان جارى مىكند ، بايد دوست‌ترين پس‌انداز تو كردار شايسته باشد با ميانه‌روى در آنچه كه گرد مىآورى و رعايت ميكنى به آن رعيت خويش را ، پس صاحب اختيار هواى خود باش ، چركين كن نفس خويش را از حرام زيرا چركين شدن نفس دادگرى از اوست در چيزى كه خوشايند و ناخوشايند تو است . بياموز بدلت مهربانى را براى رعيت ، دوستى و نيكى بسوى آنان ، مباش بر آنان درنده‌ى زيان رساننده كه خوردن آنان را غنيمت شمارى ، زيرا كه مردم دو صنفند : يا برادر دينى تواند يا مانند تواند در آفرينش كه پيشى ميگيرى از ايشان در خطا و فرمانهايت را بر آن پيشنهاد ميكنى كه سببهاى گناه عمداً يا سهواً در دست‌شان مىآيد پس با بخشش خود آنان را به بخش آنچنان كه دوست دارى خدا ترا ببخشد زيرا كه تو برتر آنانى و آنكه ترا بزمامدارى فرستاده از تو برتر است و خداوند بالاتر است از كسى كه ترا زمامدار قرار داده به چيزى كه شناسانده ترا از كتابش و بينا كرده از سنت‌هاى پيامبرش بر تو باد به آنچه كه ما در اين پيمانمان براى تو نوشتيم ، خودت را در معرض جنگ با خدا قرار مده زيرا كه براى تو دستى كه دفع بلاى خدا را كنى نيست و تو بىنياز از رحمت و بخشش خدا نيستى و هرگز از گذشت و بخشش پشيمان و به كيفرشان شاد مباش بخشمى كه قدرت دارى انجام بدهى شتاب مكن ، مگو كه من مسلط فرمان دهنده‌ام پس بايد اطاعت شوم كه اين انديشه فساد در دل و ناتوانى در دين و نزديك شدن از آشوبهاست پس پناه به خدا ببر از بدبختى و هر گاه