العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
24
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
از كردارها نيكوست ؟ سپس خداى عز و جل فرمود : چيزى پيش من برتر از توكل به من و راضى بودن به آنچه من قسمت كردهام نيست ، اى محمّد دوستيم را بدوست دارندگانم واجب كردم ، دوستم را واجب كردم تا به آنها كه به من توجه دارندگانند و نيز واجب كردم دوستيم را براى كسانى كه به من مىپيوندند ، واجب كردم دوستى خود را براى توكّلكنندگان به من براى دوستى من اندازه و پايان و انتهائى نيست و هر علامتى كه براى آنان بلند كنم نشانهاى برايشان مىگذارم اينانند كه نگاه كردهاند به آفريدگان مانند نظر كردن من بسويشان و دست نياز به آنان دراز نكردند ، شكمهايشان از خوردن حلال سبك نعمتشان در دنيا ياد من و دوستى و خوشنودى من است . اى احمد ! اگر دوست دارى پارساترين مردم باشى پارساى در دنيا باش و ميل در آخرت كن عرضكرد : پروردگار من ! چگونه ترك دنيا و ميل به آخرت كنم ، فرمود : از غذا ، آشاميدنى ، لباس دنيا اندك بگير و براى فردا پس انداز مكن و ذكر و ياد مرا ادامه بده . عرضكرد : پروردگار من ! چطور ذكرت را ادامه دهم ، فرمود بگوشهگيرى از مردم و دشمن داشتن تو ترش و شيرين دنيا را ، خالى كن شكم و خانهات را از دنيا . اى احمد ! بترس از اينكه مانند كودك باشى هر گاه برنگ سبز و زرد نگاه مىكند آن را دوست دارد و هر گاه ترش و شيرين به او داده مىشود فريب مىخورد . عرضكرد : پروردگار من ! رهنمائى كن مرا بكردارى كه به آن به تو نزديك شوم ، فرمود : شبت را روز و روزت را شب قرار ده . عرضكرد : پروردگار من ! چطور شب را روز قرار دهم ؟ فرمود : خوابت را نماز و غذايت را گرسنگى قرار ده . اى احمد ! ببزرگى و جلالم سوگند هر بندهاى كه چهار خصلت را براى من ضمانت كند او را وارد بهشت مىكنم : 1 - زبانش را به بندد و باز نكند مگر به آنچه