العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
217
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
3 - به دو گفتم غير مرا فريب ده كه من پارساى از دنيايم و نادان نيستم . 4 - مرا با دنيا چكار همانا محمّد افتاد درين دنيا ميان سنگها و صخرهها . 5 - بخشيد بما گنجهاى در و مال قارون و قبيلهها را . 6 - مگر تمام ما برگشتمان بنابودى نيست و جسته مىشود از گنجينه دنيا دشمنى . 7 - ديگرى را فريب ده كه من مايل بمال تو آرزومند و ملك تو نيستم . 8 - همانا نفس من قناعت كرده به آنچه روزى شدهام تو هم شأن اهل فسادى اى دنيا . 9 - همانا من مىترسم خدا را روز ملاقات و ميترسم عذاب هميشگى جاويد را . سپس بيرون مىشود از دنيا و در گردن او براى هيچ كس حقى نيست خدا را ديدار مىكند پسنديده نه ملامت شده و نه هم نكوهش گرديده بعد به پيشوايان اقتداء كرده به آنچه كه شما را رسيده كه آميختهى به چيزى نيست از نافرمانى آنها كه بر آنان درود به او و نيكوست جايگاهشان .