العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

197

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

نگهدارد آنچه بر زبانش جارى شود و نگهبانى كند آنچه را دلش بر آن پيچيده مىشود ، كردارش را نيكو ، آرزويش را كوتاه بعد نگذشت مگر روزها تا اينكه اين آيه فرود آمد : لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ « 1 » . دهم - رسول خدا فرمود : دنيا را فحش ندهيد كه نيكو مركبى است براى مؤمن كه بوسيله آن به نيكىها ميرسد ، بوسيله آن از بديها نجات پيدا مىكند همانا هر گاه بنده ميگويد خدا دنيا را لعنت كند دنيا ميگويد خدا نافرمانتر ما را نسبت بپروردگار لعنت كند ، شريف همين معنا را در شعر خود گرفته : يقولون الزمان به فساد * فهم فسدوا و ما فسد الزمان « 2 » يازدهم - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : ديده مىشود پاداش آنچه پيش فرستاده و كمى بىنيازى آنچه پشت سر افكنده باشد از حقى جلوگيرى كرده يا از باطل گرد آورده . دوازدهم - رسول خدا فرمود : روزى بخش شده وانگذارد مرد آنچه را كه بهره‌اش شده پس بجوئيد و همانا عمر مدتش معلوم است هيچ كس از آن مدت مقدر شده نميگذرد پس پيشىگير پيش از نابودى ، مدت و كردار شماره شده است . سيزدهم - ابن عباس گفت : از رسول خدا شنيدم در قسمتى از سخنرانى و پندهايش ميفرمود : آيا نديديد گرفتاران در غرور را ، دورشدگان پس از آرامش را آنان كه بر شبهه‌ها ايستادند و ميل بسوى شهوتها كردند تا اينكه فرستادگان پروردگارشان آمدند نه به آرزويشان رسيدند و نه آنچه را كه از

--> ( 1 ) سوره نساء آيهء 114 خيرى نيست در سخنهايشان مگر كسى كه فرمان انفاق دهد يا فرمان خوبى يا آشتى ميان مردم . ( 2 ) مىگويند زمانه فساد مىكند خود آنها فساد مىكنند نه اينكه زمان فساد كند .