العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

166

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

مىكند و خشم مينمايد خود خواه لاابالى دروغگو را . 47 - و فرمود : هر كس تهى دستى را به خود بندد تهى دست مىشود . 48 - فرمود : مدارا كردن با مردم نصف ايمانست و راه رفتن با آنان نصف زندگى . 49 - فرمود : ريشه‌ى خرد پس از ايمان به خدا مدارا كردن با مردم است در غير واگذاردن حق و از خوشبختى مرد است كمى نزاع و جنگ . 50 - فرمود : بعد از نهى از پرستش بتان از چيزى مانند دعواى با مردم نهى نشدم . 51 - و فرمود : از ما نيست كسى كه مسلمانى را بفريبد يا زيان رساند يا نيرنگ زند . 52 - و حضرت در مسجد خيف به پا ايستاد و فرمود نيكو گرداند خدا بنده‌اى را كه سخن مرا بشنود و در گوش گيرد و به آنان كه نرسيده برساند ، چقدر حامل فقهى است بسوى كسى كه او فقيه‌تر است ، چقدر در بر دارنده فقهى است بسوى غير فقيه . سه چيز است كه بر آنها دل مرد مسلمان حسد نمىبرد : اخلاصى عمل براى خدا ، نصيحت براى پيشوايان مسلمانان و لازم بودن جماعتشان ، مؤمنان برادرند خونشان از يك ديگر جبران مىكند تمامشان يك دستند بر عليه دشمنانشان كوشش ميكنند بذمه‌ى آنان پست‌تر آنان است . 53 - فرمود : هر گاه كافر و ذمى بيعت كند بايد بگويد : « اللهم خر لي و له » « 1 » . 54 - فرمود : خدا بيامرزد بنده‌اى را كه سخن خير گويد و غنيمت شمرد از سخن بد خاموش گردد و سالم بماند . 55 - فرمود : سه چيز است هر كس در او باشد ايمانش را كامل كرده

--> ( 1 ) يعنى سرانجام مرا خير قرار ده و كار نيك را به من الهام كن .