و پيرو او است و نجات ندارد هر كه دشمن و بدخواه او است . . . خدا سرپرست آنانست كه گرويدند ، كارهاشان را سرپرستى كند و آنها را سرپرستى كند و آنها را بيرون آرد بهدايت و توفيقش از تاريكيهاى نادانى و گناهها بروشنى هدايت و آمرزش ، و بيايد از گفته على عليه السلام كه : مؤمن در پنج نور ميچرخد ورودش نور ، خروجش نور ، دانشش نور ، سخنش نور و ديدگاهش در رستاخيز بسوى نور است . و آنان كه كافرند اولياشان طاغوت است در كافى ج ( 8 ص 289 ) از امام باقر عليه السّلام است كه طواغيت . در تفسير على بن ابراهيم آنان ستمكاران بر آل محمدند و كسانى كه پيرو آنها گردند بيرونشان برند از نور بتاريكيها گفته شده از نور فطرت بر تباهى استعداد در كافى است ( ج 8 ص 289 ) از امام صادق نور آل محمد ( ص ) و ظلمات دشمن آنها و در كافى است ( ج 1 ص 375 ) و در تفسير عياشى از امام صادق عليه السلام برادرشان از ظلمات بنور يعنى از ظلمات كفر بنور توبه و آمرزش براى وابستگى به هر امام عادل كه از طرف خدا است ، فرمود : و آنان كه كافرند اولياشان طاغوت است برآورندشان از نور به ظلمات مقصودش اين است كه نور مسلمانى دارند و براى پيروى هر پيشواى جائر كه از طرف خدا نيست بيرون شوند بولايت آنها از نور اسلام بظلمات كفر و بايست كند خدا برشان دوزخ را با كفار در عياشى فزوده كه گفتم مقصود از آنها كفار نيست كه فرموده : « و الذين كفروا » فرمود كافر را چه نوريست تا از آن بظلمات بيرون آورده شود آنان ياران دوزخند و در آن جاويدانند در تفسير عياشى ( ج 1 ص 139 ) از امام صادق عليه السلام كه آنان كه جاويدند در دوزخ دشمنان على عليه السلامند گرچه در دين خود در نهايت ورع و زهد و عبادتند . راستى آنان كه گرويدند ( 277 - البقره ) گفتند : يعنى به خدا و رسولانش و بدان چه از او آمده و برپا داشتند نماز را و پرداختند زكات را آنها را عطف كرده بدان چه شامل آنها است چون برترى دارند بر كارهاى خوب ديگر اگر شما مؤمنيد ( 282 ) يعنى از دل كه دليلش بردن هر فرمانست ، گويم مشعر است باينكه هر كه گناهان بزرگ