آنچه كرده‌اند باشد . آنان برهنمائى پروردگار خودند ، فرمود عليه السلام خدا خبر داده كه اين موصوفان به اين و صفها . بر راه درستند از جانب پروردگارشان و بفرمانش دانايند و آنان رهايند از آنچه ترسند و كاميابند بدان چه آرزومندند . و در تفسير قول خدا « وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا » فرمود گرويدند به خدا و باور كردند پيغمبرى تو را و پيشوايت گرفتند و تصديقت كردند در گفته‌هات و درستكارت شمردند و على عليه السّلام را پس از تو امام گرفتند و وصى پسنديده تو و بدان چه فرمايدشان گردن نهند و بدان سو كه بردشان بروند و او را داراى هر آنچه تو دارى دانند جز پيغمبرى كه در آن تنهائى . و دانند كه بهشت ندارند جز بموالات او و هر كه از فرزندانش از او منصوص بامامت است و دوستدار دوستان خاندان اويند و دشمن مخالفانشان و دانند كه از دوزخ بر كنار نباشند جز به دورى از دوستى مخالفانشان و كمك بدگويانشان . « و عملوا الصالحات » از انجام هر واجب و بركنارى از هر حرام و نباشند چون ناباوران به تو ، بهشتها دارند كه از زيرشان جويهاى روانند يعنى از زير درختان و مساكن آنها . تا آخر آنچه در ابواب معاد گذشت . فرمود ( ع ) خدا به يهود گفته ( در 41 البقره ) بگرويد اى يهود بدان چه فرو نمودم بر محمد از ذكر پيغمبرى خودش و اخبار امامت برادرش على و خاندان پاكش كه مصدق همانست كه در كتاب شما است كه محمد پيغمبر سيد اولين و آخرين و مؤيد به سيد اوصياء و خليفه رب العالمين فاروق امت و باب مدينه علم است و حكمت و وصى رسول رحمت است و نخريد بآياتم كه در باره نبوت محمد و امامت على و عترت پاك او هستند بهاى اندكى را كه هر چه هم بيش باشد نابودى و زيان و بوار دارد و از من بترسيد در نهان كردن امر محمد و امر وصى او . و گفته‌اند اينكه فرموده سره كافران به او نباشيد ، تعرضى است باينكه بايد سرهء