پيوسته دانسته است ؛ يعنى هر معناى اخطارى ، حكايى نيز هست ؛ اما برخى مانند مرحوم « خويى » ملاك اخطارى و حكايى بودن را متفاوت دانسته‌اند ؛ به اين بيان كه ملاك اخطارى بودن معنا ، استقلال داشتن آن است كه حروف اين خاصيت را ندارد اما ملاك حكايى بودن ، وجود نوعى تقرر و ثبوت در عالم معنا است و حروف نيز داراى اين ملاك مىباشد ؛ ازاين‌رو حروف نيز در عالم معنا ، نوعى ثبوت و تقرر دارد ، هرچند نحوه ثبوت آنها به خلاف اسما ( كه استقلالى است ) تعلقى مىباشد . « 1 » نائينى ، محمد حسين ، فوائد الاصول ، ج 1 ، 2 ، ص 37 . فاضل لنكرانى ، محمد ، سيرى كامل در اصول فقه ، ج 1 ، ص 427 . مكارم شيرازى ، ناصر ، انوار الاصول ، ج 1 ، ص 40 . خمينى ، روح الله ، تهذيب الاصول ، ج 1 ، ص 30 . معناى خاص معناى فاقد افراد متعدد واقعى يا فرضى معناى خاص يا جزئى ، مقابل معناى عام بوده و عبارت است از معنايى كه شامل افراد متعدد ( خارجى يا فرضى ) نمىشود ؛ يعنى نمىتوان افراد متعددى براى آن فرض كرد . به‌طور كلى تمامى اسم‌هاى علم و هر اسمى كه با اين يا آن مقيد مىشود ، بر مفهوم جزئى دلالت مىكند ، مانند : مفهوم « سقراط » ، « نجف » و « اين كتاب » . در كتاب « كفاية الاصول » آمده است : « ثم ان الملحوظ حال الوضع اما يكون معنى عاما فيوضع اللفظ له تارة و لافراده و مصاديقه اخرى و اما ان يكون معنى خاصا لا يكاد يصح الا وضع اللفظ له دون العام » . « 1 * » خوانسارى ، محمد ، منطق صورى ، ص 87 . نائينى ، محمد حسين ، فوائد الاصول ، ج 1 ، ص 31 . مظفر ، محمد رضا ، المنطق ، ص 57 . معناى ذاتى ر . ك : معناى استقلالى معناى ربطى نسبى ر . ك : معناى نسبى معناى شرعى ر . ك : معانى شرعى معناى صحيح ر . ك : معانى صحيح معناى صيغه افعل ر . ك : معانى صيغه امر معناى صيغه امر ر . ك : معانى صيغه امر معناى صيغه نهى ر . ك : معانى صيغه نهى معناى عام معناى داراى افراد متعدد واقعى يا فرضى معناى عام يا كلى ، مقابل معناى خاص بوده و عبارت است از معنايى كه شامل افراد متعدد ( خارجى يا فرضى ) مىگردد ؛ به عبارت ديگر ، معناى عام ، مفهومى است كه فى نفسه بتوان افراد متعددى براى آن فرض كرد ، مانند : مفهوم فيلسوف ، مرد و دريا . « 1 - » در كتاب « فوائد الاصول » آمده است : « اذ يمكن ان يكون الملحوظ حال الوضع ايضا عاما قابل الانطباق على كثيرين او يكون خاصا . . . » . « 2 » عبد البر ، محمد زكى ، تقنين اصول الفقه ، ص 146 . آخوند خراسانى ، محمد كاظم بن حسين ، كفاية الاصول ، ص 24 . مظفر ، محمد رضا ، المنطق ، ص 57 . معناى عرضى ر . ك : معناى غير استقلالى معناى غير استقلالى معناى محتاج به غير خود معناى غير استقلالى ، مقابل معناى استقلالى بوده و عبارت است از معنايى كه از خود استقلال نداشته و به غير احتياج دارد ؛ به بيان ديگر ، مفهومى است كه بدون وجود مفهوم ديگر قابل تصور نيست ، همانند معانى حروف كه ذاتا غير مستقل مىباشد ، مثل : معناى « من » و « الى » در جمله « سرت من البصرة الى الكوفة » كه بدون مفهوم سير ، بصره و كوفه قابل تصور نيست . محمدى ، على ، شرح اصول فقه ، ج 1 ، ص 43 . مظفر ، محمد رضا ، اصول الفقه ، ج 1 ، ص 25 . نائينى ، محمد حسين ، فوائد الاصول ، ج 1 ، 2 ، ص ( 55 - 32 ) . صدر ، محمد باقر ، دروس فى علم الاصول ، ج 2 ، ص 66 . معناى غير مستقل ر . ك : معناى غير استقلالى معناى غير مقصود معناى غير متعلق مراد جدّى متكلم معناى غير مقصود ، عبارت است از معنايى كه مقصود متكلم

--> ( 1 ) . خويى ، ابو القاسم ، محاضرات فى اصول الفقه ، ج 1 ، ص 80 . ( 1 * ) . آخوند خراسانى ، محمد كاظم بن حسين ، كفاية الاصول ، ص 24 . ( 1 - ) . خوانسارى ، محمد ، منطق صورى ، ص 87 . ( 2 ) . نائينى ، محمد حسين ، فوائد الاصول ، ج 1 ، ص 32 .